[Safvet Senih] Burdur, Antalya, Şam, Medine, Yemen

Âyet-i kerimede buyurulduğu üzere: “Bu dünya hayatı bir eğlence ve oyundan  başka bir şey değildir. Ahiret yurduna gelince, işte asıl hayat odur.” (Ankebut Suresi, 29/64) Bu âyetin izâhında Üstad Bediüzzaman Hazretleri şöyle diyor: “Bil ki: Ey ihtiyarlığa, kabre, haşre ve ebede yolcu olan nefis! Uzunluğu ve kısalığı nisbetinde iki hayatın levâzımâtını elde etmen için, Mâlikinin sana verdiği ömrün tamamını, sen denize nisbetle bir damla serap hükmünde bulunan şu fâni hayat için zâyi etmiş bulunuyorsun. Eğer aklın varsa, kalan ömrünün yarısını veya üçte birini, hiç değilse, onda birini bâkî hayata sarf et. Acâibdendir ki, senin gibi ahmaklara akıllı ve bilgili diyorlar!”

 “Sen şu hizmetkârdan daha ahmak birisini görüyor musun? Şöyle ki: Efendisi ona yirmi dört altın vererek onu Burdur’dan Antalya, Şam, Medine ve Yemen’e yollar. Ve ona, o altınları yolculuk levâzımatı için harcamasını emreder. Lâkin Antalya’ya kadar yaya gidecektir. Hem her nevi tercih ve iradesi de vardır; bir şey harcasa da, harcamasa da oraya varacaktır. Ondan sonraki menziller gitmekte ise iradesi yoktur. İsterse gemi, tren veya uçak için bilet alarak bir aylık mesafeyi bir günde kat edebilir. Yoksa yayan, tardedilmiş ve kaybolmuş bir vaziyette, tek başına gidecektir. Buna rağmen, o ahmak yolcu, yirmi üç altını iki günlük bir mesafe için harcayıp bitirir! Ona denir ki: ‘Hiç değilse kalan bir altını uzun seferine azık tedarik etmek için harca. Bakarsın, efendin sana merhamet eder.’ O der: ‘Harcamam; boşa gitmek ihtimali var.’ Ona denir: ‘Senin bu dereceye varmış ahmaklığına ancak şaşılır! Bin adamın iştirak ettiği bir piyango kumarında binde bir ihtimalle belki bin altın kazanacağım diye kırk sekiz altınlık bütün sermayenin yarısını kumara vermeyi aklın sana nasıl câiz gösteriyor? Ve o akıl nasıl oluyor da milyonlarca meselenin uzmanlarının, usta ve üstadlarının şâhitli