Sen’i tanımakla gerçek saadete erdik

İman, insana hem dünya hem de ahiret mutluluğu veren çok önemli bir iksirdir. Biz yaşama zevkini onunla buluruz. Onunla ereriz hayatın güzelliklerine. İnkârda ise böyle bir zevkin bulunması şöyle dursun, o cehennemvari bir azap ve ızdıraptır. İman sayesinde dünyayı cennete çeviririz. İman, hayatımızda cennetin tohumlarını taşımakta ve biz o tohumlarla hayalen ileride Allah’ın lütfedeceği nimetlere bakmakta ve baktıkça huzur ve saadet bulmaktayız. 

Katiyen biliyoruz ki, dünyevi veya uhrevi hayatımızda meydana gelecek bir kısım gedikleri, mevcut olan bir kısım eksiklikleri ancak Rabbimize kullukla telafi edebiliriz. Dünyada sıkıntılardan kurtulma, Rabbin emirlerine bağlılık içinde yaşanan bir hayatta mümkün olacağı gibi, ahirette beklediğimiz, fakat keyfiyetlerini bilemediğimiz bütün ihsanlara da bu sayede sahip olabiliriz.

Burada kulluk adına katlanılan herhangi bir meşakkat, Allah için yapılan herhangi bir vazife, öbür âlemde bir kısım nimetler halinde karşımıza çıkacaktır. Günah, isyan ve hatalarımız Allah’ın o engin lütuf ve nimetlerinin bize verilmesine mani olmayacaktır. Biz, Rahman ve Rahim olan Rabbimizi, günahkâr insanlar olarak dahi huzuruna gitsek, burada kendisine karşı yaptığımız kulluğun karşılığını ve mükâfatını birkaç kat bereketiyle ihsan edeceğine inanıyoruz.

Hususiyle bin bir türlü günahın etrafımızı bir ateş çemberi gibi çepeçevre sardığı günümüzde, tam istikamet içinde yaşamamız oldukça zordur. Bu zor şartlar içinde dinimizin emirlerine riayet eden, kulluk vazifesini gücü yettiği kadar yerine getirmeye çalışan kimse orada -inşallah- iki büklüm kalmayacak, sıratı rahatça geçme imkanını bulacak ve rahmet-i İlahi’den istifade yoluna nail olacaktır.