Ulu bir çınarın gölgesinde

Değerli ve kıymetli okuyucular tavsiyeleri benim için emir olan değerli dostlarımın istek ve arzuları üzerine hala gölgesinde yaşadığım ulu çınar misali (babamın) hayatından bazı kesitler yazmak benim için artık bir vecibe haline geldi. Babam ve onun gibi yaşamışların hayat hikayelerinin topluma faydası olur düşüncesiyle yazmayı uygun gördüm. Konu babamı anlatmak değildir. Her baba gibi bir babanın evladına nasihatinden ibarettir. Nasıl ki Kur’an-ı Kerim’de Lokman hazretleri oğluna nasihatte bulunmuş… Aslında anlatacağım anekdotlar nasihat ötesi hayatın gerçekleri. Kendimi ve çevremi tanımaya başladığım çocukluk yaşlarımda gençlikte ve sonraki yıllarımda babamın başta bize çevresine hayvanlara ve doğaya nasıl davrandığını kısaca anlatmaya çalışacağım. 

Bir kaç yazı olarak düşündüğüm bu seri yazılarımda sizleri elli küsur yıl öncesine götürmek, yolun elektriğin ve mektebin olmadığı fakat insani değerlerin iyi yaşandığı irfanın ve paylaşmanın önde olduğu o döneme dikkat çekmek istiyorum. 

Bu yazı dizisinde ahlakın bazı semboller ve davranışlardan ibaret olmadığı aslında onun hayattaki davranışların bütününü kapsadığının örneğini merhum babamdan ve diğer bazı zevattan vermeye çalışacağım. Kısaca ahlakın genel tarifi ile söze başlayalım; “İnsani niteliklerin bütününe ahlak diyoruz.” Burada anlatmaya çalışacağım bir hizip ve gurup ahlakı yerine genel insani ahlaktan bahsedeceğim. Tabi ki gurup ahlakı evrensel ahlaki değerlere ilkelere ters düşmediği sürece bütünüyle kabulümüzdür. Yaşadığımız şu zaman diliminde vicdan ve ahlak sahibi kişilerin giderek ülkede azalması beni bu yazı dizisini yazmaya sevk etti. En önemlisi de bu şahsiyetlerin unutulmaya başlandığı ve yerlerine tiyatrocu dincilerin yer aldığı günümüzde doğru temsile ciddi ihtiyacın olduğu kanaatini taşıyorum.

Yazımdaki hikayenin kahramanını biraz tanımanız için kısa bir özgeçmişi hakkında bilgi vermek istiyorum. Dört yıl askerlik yapmış ve okuma yazması olmayan bir bab