Aman hocam ihtilal mihtilal deyip durma!...

On Dokuzuncu Lem’a İktisad Risalesi’nin İkinci Nüktesi’nde Üstad Bediüzzaman Hazretleri diyor ki: “Fâtır-ı Hakîm, insanın vücudunu mükemmel bir SARAY suretinde ve muntazam bir ŞEHİR  misalinde yaratmış. Ağızdaki kuvve-i zâikayı (tad alma duygusunu) bir KAPICI,  sinirleri ve damarları TELEFON ve TELGRAF TELLERİ gibi kuvve-i zâika ile, merkez-i vücuddaki mide ile bir haberleşme vesilesidir ki; ağıza gelen maddeyi o sinirlere, damarlarla haber verir. Bedene, mideye lüzumu yoksa  ‘Yasaktır!’  der dışarı atar. Bazan da bedene menfaati olmamakla beraber zararlı ve acı ise; hemen dışarı atar, yüzüne tükürür.

         “İşte madem ağzındaki kuvve-i zâika bir KAPICI’dır; mide, cesedin idaresi noktasında bir EFENDİ ve bir HÂKİM’dir. O saraya veyahut o şehre gelen ve sarayın hâkimine verilen hediyenin yüz derece kıymeti varsa, kapıcıya bahşiş nevinden ancak beş derecesi muvafık olur, fazla olamaz. Tâ ki; kapıcı gururlanıp, baştan çıkıp vazifeyi unutup, fazla bahşiş veren İHTİLALCİLERİ  saray  dâhiline sokmasın.”

         İmam-Hatip Lisesinde okurken bizler  bazı yerlerde vaaz ediyorduk.  Bilhassa Ramazan aylarında Buca Cezaevinde mahkumlara ve bazı camilerde cemaate ben de  vaaz ediyordum. Bir yatsı namazı öncesi İzmir’in Nurukamer Camii’nde konumuz İKTİSAD olduğu için On Dokuzuncu Lem’a’dan aktarmalar yapıyordum Risaleden …  “Sarayın hâkimine verilen hediyenin yüz derece kıymeti varsa, KAPICI’ya bahşiş nevinden ancak beş derecesi muvafık olur, fazla olamaz. Tâ ki; kapıcı gururlanıp, baştan çıkıp vazifeyi unutup, fazla bahşiş veren İHTİLALCİLERİ  saray dâhiline sokmasın.”  bölümünü okuyunca, baktım cemaat içinde bir huzursuzluk gördüm. Vaazdan sonra bana dediler ki: ‘Hocam sen ne söylüyorsun öyle? İhtilâl-mihtilal sözleriniz bizim ödümüzü kopardı. Seni ve bizleri alıp götürüp hapisanelere atarlar!..  Ne olur bir daha öyle şeyler söyleme Allah rızası için.”

         Ü