Dokuz Yüz Katlı İnsan

Mustafa Merter'in ben ve ötesini tasavvufi, psiko-sosyolojik açıdan ele aldığı geniş hacimli kitabının ismi Dokuz Yüz Katlı İnsan. Bediüzzaman'ın Yaradanı bilmede kıyasi bir çizgi dediği çok önemli bir ölçü benlik, ego. Ben" ile "hiçlik" arasında bir bağlantı veya çizgi kurmaktır. Kısacası, "ene" ile "hiçlik" arasındaki ilişki veya benzerlik üzerine bir düşünce sürecidir. Bu kıyas, varoluşsal felsefe veya mistisizm bağlamında kullanılabilir ve insanın kendi benliğiyle evrensel bir varlık veya sonsuzluk arasındaki ilişkisini anlamaya çalışabilir. Bediüzzaman, insanın kâinatla olan ilişkisini, kendi varoluşunu ve Allah'a olan bağlılığını anlatır. Ene, insanın iç dünyasına, ruhuna ve ilahi varlıkla olan ilişkisine odaklanır. Bediüzzaman, insanın kendi varlığını ve kâinatın yaratılışındaki amacını anlamasıyla Allah'a yaklaşabileceğini ifade eder. Yani neden varım? Neden yaşıyorum? Gayem nedir? Yolculuğum nereye? Sorularına cevap bulmaktır egoyu anlamak, benliğin katmanlarını çözmeye çalışmak.

Hayatın ve karşımıza çıkan soruların tek cevabı yoktur. Yaşadıklarımız, tecrübelerimiz, okuduklarımız, geleneklerimiz, inandıklarımız, kültürümüz, coğrafyamız, içinde olduğumuz aidiyetler bizim benliğimizi inşa sürecine katkıda bulunurlar. Ruhumuzun, benliğimizin heykelini ikame ederiz, çünkü kemale giden bir süreçtir bu yolculuk. Çevremizde neyin iyi veya kötü olduğunu tecrübe ederek öğreniriz. Kimin veya kimlerin iyi ya da kötü, zararlı olduğunu da bize kim telkin ediyor? Bazen zihinlerimizdeki prangalar bize yanlış önerilerde bulunuyor. Laik, dindar, milliyetçi gibi sınıflandırmalar, insanların inançları, düşünceleri ve kimlikleri hakkında yanlış genelleme yapma eğilimindedir. Bu sınıflandırmalar insanların farklılıklarını ve zenginliklerini görmezden gelir, önyargıları körükler ve ayrımcılığa yol açabilir. Her bireyin benzersiz olduğunu ve tüm kimliklerin tek bir etiketle sınıflandırılamayacağını unu