Her an gözetildiklerinin farkında olanlar

İfritten süreçlerin yaşandığı zaman dilimlerinde, en önemli bir mesele, insanların kuvve-i mâneviyelerinin ve ümitlerinin korunması ve bu şekilde onların hayatta kalabilmeleri, karşılarına çıkan hadiseler karşısında ezilmeden (sarsılsalar da) ayakta durabilmeleri ve Hak adına olan mücadelelerine devam edebilmeleridir.

Böyle zamanlarda, onları bitirmek için her türlü yolları ve yöntemleri kullananların en önemli bir taktikleri, Hak yolcularının ümitlerini kırmak, kuvve-i mâneviyelerini (moral güçlerini) sarsmak ve enerjilerini tüketerek onları davalarından vaz geçirmeye çalışmaktır. 

Bu uğursuz hedeflerine varabilmek için kullandıkları metotların ise haddi ve hesabı yoktur.

Mağduriyetlere maruz bırakma, her türlü imkânları ellerinden alma, en sıkıntılı, stresli ve sinirli ortamlara onları sokma, birbirleri aleyhinde söylemler ve dedikodular meydana getirerek birbirlerine düşürme ve böylece uhuvvetlerini, kardeşliklerini yıkma, sürekli korku ortamları oluşturarak sindirmeye çalışma, onları birbirleriyle yaka paça etmek suretiyle kendileriyle uğraştırma, dava arkadaşları arasında atfı cürümleri (birbirlerini suçlamak, suçlu aramak veya sorgulamak) besleyerek aralarındaki tesanüdü (dayanışmayı) tahrip etme, davalarına ve davalarının geleceğine dair ümitlerini yok etme ve böylece hizmet erlerinin bütün gündemlerini bu uğursuz, lanetli, bereketsiz, yıkıcı ve şer olan işlerle doldurarak, hizmetlere ayıracak enerji ve zaman bırakmamak suretiyle en hayati olan İman, Kur’an ve hayır hizmetlerinin yapılmasının önünü almaya çalışırlar.

Hazret-i Bediüzzaman Lahikalarda, 28. Lem’a, 12., 13. ve 14. Şua gibi risalelerde bu tehlikelere hep dikkat çekmişler ve sürekli olarak talebelerini uyararak bu tuzakları boşa çıkarmaya çalışmışlardır:

“"Kadere îmân eden kederden kurtulur" sırrıyla, sizi teselliye muhtaç görmemekle beraber, deri