Kesada düşme korkusu

         Ülkemizden yurt dışına çıkma zorunda kalmış bazı arkadaşları ziyaret ederken, bir iş yerinde bizim ulu çınarla karşılaştık… Hizmet çekirdekten çınara yürürken o da fidandan meyveye yürümeye gayret ediyordu. Bir de baktım çevresindeki fidanlara yol yordam göstermeye çalışıyor. Sözlerinin arasında dedi ki:  “Büyüğümüz bazılarının cellad-ı sehhar” olan meylülrahat denilen hayat tutkusuna kapılanların halini görünce (yani yazlıklar, kışlıklar, ailenin fertlerine pahalı arabalar alıp dünyaya açılan menfezlerden yavaş yavaş uhrevilikten kopmaya başladıklarını fark edince),  Tevbe Suresinin 24. Ayetini ser-levha yapıp sohbete başladı. “Cenab-ı Hak ferman buyuruyor:  ‘De ki:  Eğer babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, eşleriniz, aşiretiniz, kazandığınız mallar, kesada uğramasından korktuğunuz ticaret ve hoşunuza giden meskenler, size Allah’tan, Resulünden ve Onun yolunda mücahede etmekten daha sevgili ise, artık Allah, hakkınızda emrini getirmeye kadar bekleyiniz!’”  (9/24)

         “Bu âyeti Efendimiz (S.A.S.)  tebliğ ederken sahabeler ağlaşıyorlar, âyetin ağırlığı karşısında kendilerinden geçiyorlardı.”

         “Aynı şekilde Hocaefendi meseleyi izah ederken  cemaat de âdeta, inleyip feryat ediyordu. Çünkü Müslümanların cehâleti, fakirliği ve yerlerde sürünen itibarı ve haysiyetleri söz konusuyken, bu kadar dünyevileşmek gerçek vicdan sahiplerine çok ağır geliyordu. Bu sohbet çoklarının akıllarını başlarına getirmişti. Ama bu sefer de aileden  ağır baskılar başlamıştı. Bazı babalar çok otoriterdi. Hizmet’te koşturmalarımıza  ve himmet vermemize çok karışıyorlardı.

         “Beni Hizmet ile buluşturan bir kuzenim vardı. Babalarının birçok dükkanı ve iş yeri vardı. Buna rağmen kuzenimin dükkanına gelip ‘Ver anahtarları ve buradan defol, git!’ dedi. O da babasına ‘Sen kimi k