Mahalle takımı

Adamın birisi devesini kaybeder. Köyünün etrafındaki kırlarda deveyi aramaya başlar. Mevsim de ilkbahar olduğu için her yer yemyeşildir, sık da yağmur yağmaktadır. Bu esnada tanımadığı birisiyle karşılaşır. Ona, “Devemi kaybettim, gördünüz mü?“ der. O kişi de, “Senin devenin sol gözü kör, sağ ayağı topal ve kuyruğu kesik miydi?“ deyince, devesini arayan adam; “Benim devemi sen çalmışsın, çünkü bu dediklerinin hepsi doğru, bu kadar özelliği ancak o deveyi gören veya çalan birisi bilebilir“ der. O insan da “Hayır ben çalmadım’’ diye ısrar etse de, devesini kaybeden adam kadıya şikayet eder.

 

Kadı, “Devenin bu kadar özelliklerini ancak onu gören veya çalan bilebilir“ denilerek, çaldığı düşünülen adama sorar. Adam da der ki; “Ben gelirken yolda dikkat ettim, yağmur yeni yağmış, yollar hafif çamurlu idi. Yoldan dört ayaklı bir hayvan geçmiş. Sol tarafındaki otları yememiş, hep sağ taraftan yiyerek gitmiş, demek ki sol gözü körmüş. Sağ ayağını bastığı yerdeki iz, öteki ayakların izlerine göre belli belirsizdi, belli ki sağ ayağında bir sakatlık var. Bir de develer ihtiyaçlarını giderirken kuyruklarını sallarlar, dolayısıyla atıklar da etrafa saçılır. Bununkiler top top yere düşmüş, demek ki bu devenin kuyruğu kesikmiş” deyince, kadı, şikayet eden insana dönerek, “Bu adam senin deveni çalmamış, adamın hakkına girdin, ondan özür dile’’ deyip onları göndermiş.

 

Devesi kaybolan insan, suçladığı bu insana dönerek “Çok özür diliyorum, ne olur kusuruma bakmayın. Sizi buraya kadar da yordum, eğer lütfedip gelirseniz evimde size bir yemek yedirmek istiyorum“ diye onu evine davet eder. O insanla birlikte yemek yerler, tanışmış olurlar.

 

Bilal Bey, bazı insanlarla beraber bir mahalle futbol takımını satın alır. Bilal Bey, latife olsun diye tanıdığı ve çok sevdiği arkadaşı Coşkun Bey’i arar. Coşkun Bey’in de değişik çevrelerde çok tanıdığı arkadaşları vardır. Bilal Bey, Coşkun Bey’e, latife olarak ama ciddi bir şekilde, “Biz bir mahalle takımı