Safvet Senih - Kaşgarlı Mahmut ve...

Sadettin Başer Ağabeyin hatıralarına devam ediyoruz:
13/07/1992 günü Kaşgar havaalanında önceden haber verildiği için bizi bekleyen biri arabasıyla Hamdi beyin dostu olan Talip Beyin tuhafiye mağazasına götürdü. Talip Bey de diğer bazı Doğu Türkistan vatandaşları gibi İstanbul Zeytinburnu’nda birkaç sene kaldığı için gayet güzel Türkçe konuşuyordu. Kaşgar’a gelmiş olmamızdan memnun olmamış gibi bir hali vardı. Bir şey diyecek ama bir türlü söyleyemiyor yutkunuyordu, ben önünü açmaya çalışarak; “Talip  Bey bir problem mi var?” deyince adam birdenbire açıldı ve;

“Sizin buraya geldiğinizi polis muhakkak bilir ve beni sorguya çeker, pasaportlarınızı verin benim geldiğinizi polise bildirmem lazım, eğer bu sıralarda gelecek olurlarsa şöyle şöyle dersiniz diyerek bize bir senaryo yaptı ve sizi evimde de misafir edemeyeceğim onun için otelde yatırmak durumundayım” gibi laflar etmeye başlayınca benim müthiş canım sıkıldı ve,

“Tamam Talip Bey, mesele anlaşıldı. Şimdi lütfen bize bir araba bulun ve biz hemen Kaşgar’dan çıkıp gidelim öyle korkunç şeyler anlatıyorsunuz ki bizim bu şartlar altında Kaşgar’da bir dakika dahi durmamız mümkün değil, daha yeni dükkanınıza geldik henüz oturmadık bile, yoldan gelmişiz, nedir Allah aşkına bu korkunuz. Halbuki biz her şeyi göze alarak  elimize böyle bir fırsat geçmişken bunu iyi değerlendirelim diye dünyanın bir ucundan buraya kadar sizler için geldik biliyor musunuz?”  diye söylenirken birazda ses tonumu kontrol edememişim ki Necati abi;

 “Biraz sakin ol kardeşim.” diye beni ikaz etmek zorunda kalmıştı.
        

Daha başka neler söylediğimi hatırlamıyorum ama bir sürü laf ettim, adam baktı olacak gibi değil.

        “Peki pasaportları vermeyelim otelde de kalmayın, ama sizi kimseyle görüştüremem” demesi üzerine ben onu da kabul edemeyeceğimizi söyledim. Bir anda bu kadar sert davranmaya hakkım olmadığını ve adamın bizimle ilgilenmek gibi bir mecburiyetin