Şemseddin Günaltay

         Mehmet Şemseddin Günaltay (1883-1961)  Eğin (Kemaliye)  doğumludur. Babası İbrahim Efendi müderristir. Arapça, Farsça ve Fransızca öğrenmiştir. İstanbul’un seçkin okullarında okumuş ve birincilikle Dârulmuallîm-i Âliyenin fen şubesini 1905’te bitirmiştir. 1909’da Maarif Bakanlığı tarafından tabii ilimler okumak üzere bir seneliğine İsviçre’nin Lozan Üniversitesine gönderilmiştir. Sonra da 1915-1917 ve 1917  senelerinde bizim üniversitelerimizde çeşitli dersler vermiştir.

         1913’te Sebîlürresat dergisinde yazıları neşredilmiş ve bu yazılar “Zulmetten Nura”  ismiyle kitaplaştırılmıştır.

         Maalesef son dönem Osmanlı okur yazarlarının ve subaylarının bir kısmı atmosferin değişkenliğinden her mevsime göre farklı görüşler ve tavırlar ortaya koymuşlardır. M. Şemseddin Günaltay da bunlardandır. Hayatının çeşitli devrelerinde bu zikzaklara maalesef şahit oluyoruz.  Onun için de “zulmet”  diye ele aldığı karanlıklara  “nur” diye anlattığı aydınlıktan geriye dönüp dalıp gitmiş de sonraki siyasî mevsimlerde de tekrar bu yanlışını tashih etmeye çalışmıştır.

         1919 yılında  Süleymaniye Medresesinde Dinler Tarihi  hocalığı; 1922’de  Şer’iyye (Şeriat )  Bakanlığı Tetkikler ve Telifler Heyeti azalığı;  1924’de Dâru’l-fünun  İlahiyat  Fakültesinde İslam Dini  tarihi ve Fıkıh tarihi Müderrisliği ve aynı zamanda Fakültenin Dekanlığını yaptı. 1931’de Türk Tarih Kurumu üyeliğine seçildi ve 1941 tarihinden itibaren ölümüne (1961)  kadar bu Kurum’un  Başkanlığını yaptı. Ankara Üniversitesi Dil Ve  Tarih Coğrafya Fakültesinde ve İstanbul Üniversitesinde Ordinaryüs Profesör olarak ders verdi.

         1915’te İttiha