The Guardian yazdı: Exodus, Türkiye’deki baskılara ayna tutuyor

Otoriter Eğilimlerine Karşı Lafını Esirgemiyor

The Guardian gazetesi’nde yayınlanan yazının ilk bölümü, film eleştirmeni Phil Hoad’un Exodus filmi hakkındaki değerlendirmesiyle başlıyor. Hoad özetle, Erdoğan’ın Türkiye’sine sert bir eleştiri getiren filmde çoklu anlatı ve çoklu karakterli bir yol izlendiğini belirtiyor. Filmin, Erdoğan rejiminin otoriter eğilimlerine karşı lafını sakınmayan bir duruş sergilediğini vurguluyor.
The Guardian – Filmin Genel Özeti
Güçlü bir politik duruş: Film, Erdoğan’ın Türkiye’sindeki otoriter yönelime karşı sert bir eleştiri olarak tanımlanıyor. Popülizmin ve artan faşizmin; eğitim, medya, polis teşkilatı, azınlık hakları ve akademik özgürlük üzerindeki yıkıcı etkilerini gözler önüne seriyor.
Çok karakterli, çok anlatılı yapı: 21 Grams veya Babel gibi yapımları anımsatan filmde, farklı karakterlerin hikâyeleri bir noktada kesişiyor. Bu karakterler arasında şunlar var:
Hakan: Rejim baskısı nedeniyle saklanmak zorunda kalan bir akademisyen.
Yılmaz: Şiddete başvuran, eski bir polis memuru.
Mehmet: Vicdan azabıyla yüzleşen bir diğer polis.
Bu karakterlerin aileleri ve devlet baskısına uğrayan yakın çevreleri.
Ve Yunanistan’a geçmeye çalışan mültecileri kaçıran bir insan kaçakçısı.
Eleştirel bakış: Filmin amacı ve cesareti övgü alsa da, anlatımının fazlasıyla öğretici (didaktik) olduğu belirtiliyor. Bu durum, duygusal etkisini azaltıyor. Karakterler daha çok birer sembole dönüşüyor; derinlikli bireyler gibi hissettirmiyor. Ayrıca yapım kalitesi o kadar parlak ki, gerçeklik hissi zayıflıyor—örneğin, mülteci saklanma evleri fazlasıyla temiz ve düzenli gösterilmiş.
Filmin Arka Planı v