İç piyasada nefes aldırmam!

İktidarın olmadık zamanlardaki ahlak düşkünlüğü kendi cephesindeki numara erlerini de afallattı. Birkaç düşük kalibreli iktidar kalemi haricinde herkes ne olduğunu anlamaya çalışıyor. İki on yıldır gündemi belirleme konusunda tekel borsasında iş gören  iktidar, fazla değil son altı ay içinde aynı kategoride küme düşerek dördüncülüğe geriledi; Ana muhalefet, iktidar ortağı milliyetçi-radikal kanat, İmralı ve nihayet mevcut iktidar...

Milenyumun ilk çeyreğinde mevcut iktidar tarafından başlatılan projelerin hemen hepsi vaat edilenlerin öşrüne ulaşamadan buharlaştı. İyi yaptıklarını zannettikleri işlerin bizzat kendi hayatlarında yıkılıp gittiğini görmek, iktidarın ekran yüzlerini perişan ediyor olmalı. Suratlarından düşen bin parça mutsuzluğun asıl sebebi bu. İtiraf etmekte zorlansalar bile, yıkılışın ayak seslerini çok derinden duyduklarına eminiz. İktidar projesi olarak yatırım yaptıkları ütopik neslin sesi Ayasofya Camii'nin şadırvanından değil, magazin dergilerinin fashions ve moda sayfalarından yükseliyor.

Son yerel seçimlerden sonra şapkadan beklenen tavşanı çıkaramayan iktidarın ciddi bir güven kaybettiği artık sır değil. Tavşanlar şapkanın içinde ölmeye başladı. Devlet imkanları ile başlatılan operasyonlar ya bir yere varmıyor ya da sessiz sedasız bir başka bahara bırakılıyor. Son operasyonlara da beklenenin ötesinde gizem yüklemeye çalışan dostlarını “Endişelenmeyin, bir şey çıkmaz!” diyerek teselli eden yine yazarınız oldu.

Artık iyice gün yüzüne çıkan çaresizliğin son versiyonunu Türkiye'nin Zenginler Kulübü'ne yönelik operasyonda gördük. Çözüm sürecinin öne çıkan iki önemli oyuncusunu (milliyetçi kanat ve İmralı) bir araya getiren sebep, “İlk görüşte aşk!” ya da ikinci bahar romantizmi değildi. İki tarafın da maddi gelir kapısı olarak cümle alemin bildiği uyuşturucu trafiği söylentileri yabana atılmayacak kadar önemli. Milliyetçi-muhafazakar kanadın iki yıldır üstüne örtemeye çalıştığı iç temizlik suikastının bu bahsettiğimiz para ve uyuşturucu trafiği ile çok yakın alakalı olduğunu herkes biliyor ama, havaya bakmayı tercih ediyorlar.

Kendilerini iktidarın teorisyeni gibi pazarlayanların da kısa vadeli kehanetleri hep çıktığı için, artık hadise gazeteci, yazar ya da düşünür tahmini olmaktan ziyade kulaklarına fısıldandığı şüphelerini derinleştiriyor. Öyle ya, insanın on tahmininden hepsi de isabet etmez ki! Değme kahinleri bile gözyaşları içinde bırakacak bu denli isabet biraz fazla değil mi? Operasyon mağdurlarının alacakları hukuki cezayı hakim ve savcılardan önce medya yüzleri söylüyor. Bu durumda işin rengi, gazetecilik mesleğinden daha çok iktidar tetikçiliğine dönüşüyor. Eğer meslekten kabul ediliyor olsalardı, medya esnafı için oldukça prestijli sayılan, uluslararası Pulitzer Ödüllerini koyacak yer bulamazlardı, öyle değil mi?

Çok değil, usulsüz başlatılan hukuki uygulamaların son altı ay içinde ülkeye milyar dolarlık zarara uğrattığını herkes biliyor. Yanlış bir alarmın Türkiye gibi ülkelerde borsayı gün ortasında karanlığa sürüklediğini daha birkaç hafta önce gördük. Kredi değerlendirme kuruluşlarının periyodik uyarıları da iktidarın bütün neşesini alt-üst etmiyor mu?

Uzun süre iktidarda kalmak sadece metal yorgunluğu ve tükenmişlik semptomlarını beraberinde getirmekle kalmıyor, iktidar zaafını bütün netliği ile gözler önüne seriyor. Teknolojik devrimlerin on yıllık periyotlara düştüğü bir çağda, iktidarlardan gelen çatırtı ve patlama seslerini cümle alemin duyacağı frekansa yükseltmesi gayet normal. Çok değil, otuz yıl önce “Kol kırılır, yen içinde kalır!” konforu yerini günlük takip edilen nabız yoklamaları güncelliğine bıraktı.

Türkiye'de son günlerde trend olan uyuşturucu operasyonları da birkaç hafta içinde olmuş-geçmiş kanıksaması ile unutulur. Bütün mesele iç piyasanın kime ait olduğunu ve çözüm sürecinde girilen sıralama gafletini tamire yönelik ince işler olarak görmek gerekiyor. İktidar ikinci bir bahar ümidi ile “Aşk'ta kaybettik bari kumarda kaybetmeyelim!” diyerek devlet imkanlarını yine heba edecek ve kendini hatırlatıp “İç piyasada size nefes aldırmam!” mesajı verecek. Elektrik ve petrol gelirlerinden pay isteyen İmralı'nın hamlesi ne olacak, şimdi onu görelim.