[Cuma Karaman ] Dinsiz dindarlık(!)

Bizzat Allah’ın (cc) kemale erdirdiğini beyan ettiği İslam’ın mükemmel bir din olduğuna dair hiçbir şüphemiz yoktur. Fakat, genel itıbariyle Müslümanlar öyle mi? Oysaki, kendisi mükemmel olmayanın mükemmel olanı temsil etmesi ne kadar beklenebilir? Sefil ve perişan haline bakmadan kâmil bir dini temsile yeltendiğinde ortaya pek çok soru ve sorun çıkmaz mı? Yanlış veya yetersiz temsilin doğurduğu bu sorular ve sorunlar mükemmel olan dinin mükemmelliğini bile tartışmaya açar hale gelmez mi? Aslında sorulması gereken soru basit ama bir o kadar da can alıcıdır: Madem bu din bu kadar mükemmel, o zaman neden mensupları onu temsil keyfiyetinden bu kadar uzaktır? Ne yazık ki, mensuplarını hedef alarak başlayan sorular ve sorgulamalar bir adım sonra dinin kendisine yönelir: “Acaba bu din insanların ihtiyaçlarına artık cevap veremez hale mi geldi? Yoksa orijinalliğini mi kaybetti?” 

Bu sorulara ehl-î fikir ve ilmin nazari açıdan verebilecekleri mutlaka çok yerinde cevaplar vardır. Ancak, mevzu işin pratiğine gelindiğinde aynı şeyi beklememiz imkânsız. Çünkü, nazari olarak mükemmel olan İslam’ın din olarak mükemmelliğinin uygulamadaki yansımalarının en küçük bir örneğini bile bugün 57 İslam ülkesinin hiçbirinde görebilmek ve gösterebilmek mümkün değildir. Geçmişten verilen örnekler ise, bugünün dertlerine deva olmaktan çok uzaktır. Zaten geçmişe dair menkıbeler anlatmamızı da bizden kimse istemiyor. Eleştirenler bugün İslam adına şahit oldukları yanlışları eleştiriyor ve eleştirdikleri sorunlara da bugünün beklentileri doğrultusunda cevaplar ve çareler bekliyor. Bizlerse bize yapılan bu eleştirileri kabul edip üzerine düşünmek yerine bu eleştiriler sanki dine yapılmış gibi tavır alıyor, her eleştireni din karşıtı diye yaftalayarak işin kolayına kaçıyoruz. Ya da İslam coğrafyasının neden hak, hukuk, adalet, ahlak, özgürlük, bilim vesaire gibi değerler üretemediğini sorgulayanlar karşısında çocukça savunma refleksler