Dünya Türkiye'yi değil, başına buyruk Erdoğan'ı kıskanıyor!..

Biliyorum başlık biraz hafif oldu ama başına buyruk dediğimde içine her şey giriyor. Bir insanda "BEN" hastalığı başladığında onu düzeltmeniz artık olası değildir. Bunun siyasi yaşamda da, sanatsal yaşamda da o kadar örneği var ki, tez konusu bile olabilir. Siyasi yaşamda örnekleri Bülent Ecevit, Yalçın Küçük, Deniz Baykal ve Doğu Perinçek bana göre başı çekiyorlardı, ta ki Recep Tayyip Erdoğan gelene kadar. Saydığım 3 kişiye dikkat edin, yanlarında bugüne değin sivrilen yada sivrilmek isteyen kimse barınamamıştır. Sadece "Ben ve benim düşüncelerim" diye yaşamaya başladığınızda zaten otomatik olarak faşizmi uygulamaya başlamışsınız demektir.

Türkiye ülke olarak önemli bir ülke, en azından sınırlarından dolayı önemli bir ülke ve bu açıdan çok da şanslı bir ülke olduğu söylenemez. Sovyetler Birliği dağılmadan önce komünizmi bulaşıcı bir hastalık sanan geri zekalılar açısından tehlikeli bir ülkeydi, şimdi de Orta Doğu'daki hareketlilik ve İslami durum ve şeriat açısından tehlikeli durumda. Tabi en önemlisi de Kürtlerle barışınca ülkenin uçuruma gideceğini zanneden ve bu yüzden barışı savaşa çevirmesi açısından tehlikeli bir ülke Türkiye.

İşte saydığım bu nedenlerden dolayı Türkiye'de derin devlet mekanizması hiç eksik olmaz. Kimse onlar kadar devletini sevemez ve devlet sevgisini kendi tekelinize aldığınız zaman, karşı düşünceye yapmayacağınız yoktur. Ben eşim Hilal'e ne derece âşık olduğumu kanıtlayabilirim, kimsenin O'nu benim kadar sevemeyeceğini, özleyemeyeceğimi, her insanda olduğu gibi arasıra yanlışlarımla beraber anlatabilir ve ikna edebilirim. Gerçi bunu hareketlerimle gösteririm, kanıtlama gibi bir uğraşım olmaz, olmamalıdır da ama devletimi geri kalan nüfustan daha çok sevdiğimi kanıtlayamam, böyle bişey olmaz ve dediğim gibi insanı faşizme ve düşmanlığa götürür.

B