Ekonomik krizin eşiğinde miyiz?

Bu soruyu hem yakın çevrem hem de yabancı gazeteciler uzunca süredir sorar olmuşlardı. Fazla tereddüt etmeden özetle şu yanıtı veriyordum: “Hatalı para politikası izleme riski mevcut. Cari açıkta azalma da sonbahardan itibaren yerini artışa bırakacak. En önemlisi iç siyasal gelişmeler nedeniyle AB çıpası sallantıda. Ancak kriz işaretleri bana göre mevcut değil.”  

Oysa son dönemde ekonomik görünüm hızla değişti. Geçtiğimiz hafta, bir yabancı gazeteci, “konuştuğum yabancı yatırımcılar Türkiye’de ekonomik krizin kapıda olduğunu söylüyorlar siz ne düşünüyorsunuz” diye sorunca doğrusu ezberimi tekrarlamakta tereddüt ettim. Türkiye ekonomisinde makroekonomik dengelerin halen bıçak sırtında olduğunu, buna bir de AB ile müzakerelerin askıya alınması eklenirse ekonomik krizin o zaman gündeme gireceğini söyledim.

AB ile ilişkilerde çok kritik bir aşamaya geldik. Uzun uzun açıklamalarda bulunmama gerek yok. Türkiye’nin insan haklarına ve temel özgürlüklere dayanan Kopehag kriterlerinden büyük ölçüde uzaklaştığı ortada. Son AB “ilerleme” raporu da bu gerçeği teyit etti. AB üyesi ülkelerin bazı yöneticileri bu koşullarda üyelik müzakerelerinin askıya alınmasının gerektiğini açık açık söylemeye başladılar. Mevcut olumsuzluklara bir de idam cezasına dönüş eklendiğinde ki öyle görünüyor, iyice incelmiş olan AB ipinin kopması kaçınılmaz olabilir.

Peki, bu durumda ekonomi nasıl etkilenir? Yöneticilerimiz “inceldiği yerden kopsun” havasındalar. Bu restin ne ölçüde aşırı ve temelsiz özgüvenden kaynaklandığını ne ölçüde Suriyeli mülteciler üzerinden oynanmakta olan poker partisinin son elinin bir çıkışı olduğunu kestiremiyorum. Ama olur da ipler koparsa neler olacağına ilişkin girişi ekonomiden sorumlu başbakan yardımcısı Mehmet