'En çok, en çok gökyüzünü özledim...'

⏱ Okuma Süresi 3 dk•Yayınlanma Cumartesi, Ağustos 12 2017

Basın Konseyi Başkanı Pınar Türenç, Silivri Cezaevi’nde tutuklu olan gazeteciler Cumhuriyet’ten Murat Sabuncu, Kadri Gürsel, Ahmet Şık ve Sözcü’den Gökmen Ulu ile görüştü. Gazeteciler sadece haberleriyle ilgili suçlandıklarını söylerken, Sabuncu, Gürsel ve Şık ayrıca 11 Eylül’deki duruşma için dayanışma çağrısı yaptı. Türenç, Sabuncu'nun, "Demokrasi nöbetindeyiz. Sıra bizdeymiş. Umarım son olur. Manşetleri suçladıklarında haberleri savunmak bana ağır geliyor. Utanıyorum. Burada rehin kaldık. En çok, en çok gökyüzünü özledim. Gökyüzünün üstüne tel çektiler. Ama inanıyorum, ileride 9 No’lu Cezaevi, ‘demokrasi müzesi’ olacak” dediğini aktardı.

Türenç, Silivri Cezaevi’ndeki izlenimlerini Hürriyet için kaleme aldı:

Büyükçe bir odaya adım attığımda, demir kapı üstüme kapandı. Arkasından kilitlendi. Tam karşımdaki demir kapı da kilitliydi. Silivri 9 No’lu Cezaevi’nin bomboş görüş odasında, tam 285 gün kilit altında tutulan gazeteci arkadaşlarımla 9.5 ay sonra ilk kez görüşebilecektim. Genç infaz memuruna, “Önce hangisi gelecek?” diye sordum. “Pınar Hanım, hangisi hazırsa ilk onu alıp getireceğim. Lütfen burada bekleyin” dedi.

Soğuk cezaevi duvarlarının sessiz boşluğunda kaldım.

Duvardaki 2 dev resme bakakaldım. Biri al gelinciklerin baharını, diğeri de muhteşem bir deniz kıyısından yazı taşıyordu. Yaşanamayan baharlara ve yazlara inat...

Köşelerdeyse bizi gözetleyen gözler... Ahmet’ti ilk koşarak yanıma gelen. Sarıldık, öyle kaldık. “Nasılsın?” sorusu kadar saçma bir sesleniş olamazdı. Dedim işte...

“İyiyiz” dedi. Gerçekten de iyiydi. Nasıl da mutlu gülümsüyordu karşımda: “Nasıl gelebildiniz? Aylardır hiçbir meslektaşımıza izin verilmedi. Çok memnun olduk. Galiba bir şeyler değişiyor.”

“Olabilir” dedim: “Hep böyle süremez ya... Yeni Adalet Bakanı’nın izniyle geldim. Aylardır her hafta tutuklu gazeteciler için Basın Konseyi olarak görüş izni talep ettik. Sonunda oldu.”

"Tek tip giymeyiz"

Plastik sandalyeler üzerinde başladı anlatmaya:

“Sadece haberle suçlanıyoruz. Gazetecilik faaliyeti dışında tek bir kanıt yok. Düşünce ve ifade özgürlüğünü hedef yaptılar. Bizi rehin aldılar. Dün olduğu gibi yarın da onurumla gazetecilik yapmaya devam edeceğim. Koşullar iyi gibi görülse de ağır izolasyon var. Şimdilerde avukatlarımızla her gün görüşmeye başladık. Duruşma öncesinde haftada 1 gün görüş vardı. Eşim ve kızımla 2 ayda bir açık görüş yapabiliyoruz. 15 günde bir de kalın cam arkasından 15 dakika telefonla sesimizi birbirimize ulaştırabi