'Hizmet Erleri'nin cesaret kaynağı ne?

1930 Konya doğumlu, cerrahî operatör Abdurrahman Cantekinler anlatıyor: “1947-1948 yılları arasında Muhsin Alev Konevî kanalı ile Risale-i Nurları tanıdım. O yıllarda Konya lisesinde talebe idim. Yine o yıllarda, bizim akran diyebileceğim çok değerli liseli kardeşlerimiz vardı; Hasan Tahsin Oğuz, Ziya Nur Aksun, Feyzi Halıcı, Mehdi Alıcı, Ahmet Atak Hatipoğlu, Selahaddin Erdoğan, Kâmil Öztürk… Büyüklerden, Sabri Halıcı, Zübeyir Gündüzalp… Zübeyir Ağabey bizlere ders yapardı. Risale-i Nurdan aldığımız şevk ile o yıllarda çok hareketli idik… (…) Emirdağ’a Üstad’ın ziyaretine gittim. Mübarek ellerini öptüm. Memnun ve mütehassis idim. Bana hitaben, ‘Evladım, sen de bir Abdurrahmansın… (Yeğeni Abdurrahman Nursî’yi imâ ediyordu) Abdurrahmanlar cesur olur. Ben sana vazife veriyorum. Ankara’ya gittiğinde, Adâlet Bakanı Rüknettin Nasûhî oğlu ile görüşeceksin. Yalnız bu selâm, Adliye Vekili olduğu için değil. Nasûhî Şeyhi, Rükneddin Efendinin torunu olduğu cihetle, size selâm gönderdi, diyeceksin.’ dedi. 

“Yıl 1950. Ankara Tıp Fakültesini kazanmıştım. Ankara’ya gittim. O yıllarda, bizden önce mezun kardeşlerimizden Muhsin Alev ve Ziya Nur Aksun Ankara’da idiler. Ankara’ya varınca, ilk işim Hz. Üstad’ın selam emaneti idi. Muhsin Alev, Ahmed Atak ile birlikte Adliye Vekili Rükneddin Nasûhîoğlu Beyle görüşmeye gittik. Randevu aldık. O yılların üniversitelisi olduğumuzdan bizi odasına kabul ettiler. Kendimizi takdim ettik ve akabinde, ‘Ziyaretimizin maksadı Hz. Bedüzzaman’ın selam mevzuatıdır.’ dedik.

“Bunu der demez bize gayet hiddetli olarak cevaben dedi ki: ‘Siz neci oluyorsunuz? O adamın peşinden niye gidiyorsunuz? Ben şimdi sizin  isimlerinizi alıp tahkikat yaptıracağım v.s…’ Vaziyete baktım Ziya Aksun ile Muhsin Alev biraz çekingenlikten dolayı sustular. Bunun üzerine ben Bakan Bey'e gayet cesurane olarak hiç çekinmeden ve yüksek bir sesle dedim ki: ‘Sen necisin? Sen kendini ne zanne