İş başa düşünce...

Salih Gülen, “Osmanlı’nın “kara” kelimesiyle imtihanını anlatırken diyor ki: “Osmanlının Kara Belaları: (Bunlardan)  KARAcahisar Tekfuru, Osman Gazi zamanında civar tekfurları da ikna ederek (ayartarak) Osman Gazi üzerine yürümüş ve İkizce yakınlarında yapılan savaşta Osmanlı hanedanından ilk kayıp (Osman Gazi’nin kardeşi Sarı Batu) şehit düşmüştür.

“KARAmanoğulları, Osmanlının Anadolu’da siyasî birliğini kurmasında en fazla sıkıntı çıkaran ve en çok direnen beyliktir.

“KARAdeniz, Osmanlıda ilk defa Müslüman bir toprağın kaybedildiği bir denizdir. 1774 Küçük Kaynarca Antlaşması ile Karadeniz kıyısındaki Kırım kaybedilmiştir…

AnKARA, (Üstad Bediüzzaman Hazretlerinin tabiriyle EnKara) Savaşı, Yıldırım Bayezid işe Timur arasında cereyan eden 1402’deki savaş, Osmanoğullarının mağlubiyeti ile neticelenince Anadolu’daki siyasî birlik dağılmış, ülke fetret devrine girmiş ve İstanbul’un fethi gecikmiştir. 

“KARAyazıcı Abdülhalim, Sultan III. Mehmet devrinde büyük bir Celâli isyan çıkaran, aynı zamanda Anadolu’da Celâlî’lerin hep birlikte hareket ettikleri ilk isyanı da başlatan kişidir.

“KARAhumma (tifo),  bulaşıcı bir hastalık olmasından dolayı Osmanlı’da çok sayıda insanın ölümüne sebep olur ki, Sultan I. Abdülhamit devri sadrazamlarından KARA ünvanlı KARA vezir Mehmed Paşa da KARAhummadan vefat etmiştir.

“Bütün bunlara kaderin garip bir cilvesi demek mümkün, ancak daha ilginç olan husus bütün bu kara belaların Osman Gazi’nin kurduğu Osmanlının başına gelmesidir, çünkü Osman Gazi’nin ünvanı KARA’dır.” 

Yavuz Selim daha şehzade iken bazı fitnekârların kışkırtmasıyla Babası II. Bayezid’in ordusuyla Çorlu taraflarında karşı karşıya kalmıştı. Askerlerine kimsenin kılıç kaldırmamalarını emre