[Cuma Karaman] İslam ülkeleri gerçeği

Dünyanın neresinde olursa olsun insanlar, temel ihtiyaçlarını karşılayabilecekleri iyi, rahat ve insanca bir yaşama kavuşmaya doğal ve karşı konulamaz bir istek duyarlar. Bu ihtiyaç ve isteklerini en kolay karşılayabilecekleri coğrafyalara, ülkelere ve toplumlara meylederler. Günümüzde en temel hak ve özgürlüklerin, ilim, bilim, sosyal adalet ve refahın en ileri olduğu ülkelerse belli. Bu ülkelere akın akın insanların göçüne kaynaklık eden söz konusu niteliklerden mahrum ülkelerin hangileri olduğu da. Öyle ki, bugün dünyanın en can alıcı problemlerinin başında gelen göçmen ve mülteci sorunu hangi ülkenin, hangi toplumun ne olduğunu gözler önüne seren bir turnusol kâğıdı niteliğinde. Göç hareketlerinin yönü, yani çıkış ve varış noktaları, hangi medeniyet havzasının ne durumda olduğunun adeta bir röntgen filmi niteliğinde.

Diğer pek çok konuda olduğu gibi göçmen ve mülteci sorunu konusunda da maalesef, en berbat görüntüyü İslam ülkeleri vermekte. İşin daha kötüsü bu berbat görüntü karşısında şapkayı çıkarıp önlerine koymak, neyi yanlış yaptıklarına dair bir öz eleştiri yapmak yerine, bu ülkelerin yönetici elitleri ya hala siyasi cambazlık peşinde koşmakta ya bu devasa sorun karşısında üç maymunu oynamakta ya da suçu başkalarına atıp abuk sabuk bahaneler uydurmaktadırlar. Hukuksuzluk, keyfilik ve yozlaşmada sınır tanımayan İslam coğrafyasının yönetici klikleri ve ruhsuz entelijansiyası kendilerini sorgulamak yerine uydurdukları “dış güçler” teranesiyle kitleleri aldatıp günü kurtarma peşindedirler. Mukaddes aylarda bile kan ve göz yaşının eksik olmadığı, savaş, kaos ve iç savaşların kanlı bir muharebe meydanını andıran İslam coğrafyasının mevcut halinin, mukaddes aylarda kan dökmenin yasak olduğu cahiliye döneminin bile gerisine düştüğünü iddia etmek hiç de abartı olmayacaktır.

Bütün insanlarda ortak olan adil ve müreffeh bir toplumda i