Kırk Ambardan Nevruz Bayramı

*Üstad Hazretleri “Ölüm bizim için Nevruz günüdür.” diyor ve gerçekten 1960 Martının Nevruz gününde vefat ediyor. Muhsin Alev (Konevi) Ağabeyimiz anlatıyor: “Üstad gezmeyi bilhassa bahar ve yaz aylarında kırlarda dolaşmayı çok severdi. Mahlukatla, mevcudatla baş başa kalıp, derin derin tefekkür ederdi. İstanbul’da Nevruz Günü kıra giderken, bizi de yanında götürdü. Kırda, ‘Bugün mahlukatın bayramıdır’ diye Nevruz’un önemini bize anlatmıştı. Kırdaki köpeklere ekmek parçası verdi. ‘Bugün, bu Nevruz Bayramından, bu köpeğin bile bir hissesi vardır. Bahar mahlukatın bayramıdır. Biz de onların bayramına iştirak edelim.’ demişti. Çok sevinçli bir hâli vardı Nevruz Günü.”

*Sezai Karakoç Bey de “Baharın salavatı güller” diyor.

*Muhsin Alev Ağabeyimiz bir hatırasında da şöyle diyor: “Yine güzel bir bahar günü… Günlük güneşlikti… Ziya Arun kardeşimiz de beraberimizde namaz kılmak için Yavuz Selim Camiine gittik. Namazı camide kıldıktan sonra, caminin önündeki eski Bizans su sarnıcı, o zamanda çiftlik olan yeşil bahçeliğe indik. Çiftlikte rengârenk tavus kuşları vardı. Üstad kuşları görünce onlarla çok alâkadar oldu. Hayran hayran dakikalarca temâşâ etti. Sonra bize dönerek, hislerini şöyle ifade buyurdu: ‘Nur Risalelerinde bu kuşlardan bahsetmiştim’ diye onlardaki İlâhî sanatı nazara vererek dersler yaptı. Kuşların sahibine para verdi. Bu para ile kuşlara yem almasını söyledi. Belki de, on–onbeş dakika sevinç ve huzurla tavusları seyretti.” (N. Ş. Son Şahitler-4)

*Şemseddin Yeşil Efendinin mensuplarından merhum Kemal Baştuğ ile görüşmüştük. Bana anlattıkları N. Ş. Ağabeyin “Son Şahitler-4” te de rastladım:

“Bediüzzaman’ı ilk defa 1952’de Gençlik Rehberi Mahkemesinde gördüm. Mahkeme salonu o kadar doldu ki, Mahkeme işlemez oldu. Vazifeliler halkı çıkaramayınca Bediüzzaman’dan yardım istediler. Bediüzzaman Said Nursi, ‘Beni sevenler dışarı çıksın’ dedi v