[M. Ertuğrul İncekul] Yeni Yıl Yeni İnsan

Yılın yenisi olmaz aslında, insanın yenisi olur. Zaman izafi bir olgudur. Dünya daha yavaş veya hızlı dönseydi zaman da daha yavaş veya hızlı akacaktı, daha hızlı veya geç yaşlanacaktık. Zamana değer katmak, şekil vermek ise kendini yenileyen insanla mümkündür. Yılların sayısı değişir sadece. İnsan beklentileri ve hedefleri ile zamana anlam katar. Zamanı doğru kullanması, disipline etmesi ile zamana meydan okuyabilir. Bir ömre sığmayacak işleri on yıllara, kısa zamanlara sığdıran nice hakikat kahramanları insanlığın hafızasında yaşamaktadırlar. Zamanın ruhu hepimizi sarmaktadır ve zamana ruh verecek olan yine bizleriz. Sadece beklemekle ve bir şeyler yapmamakla değişim olmaz, ancak yaşlanma ve eskime olur.

Yeni yıldan ne bekliyorsak, yeni yılda ne yaptığımıza ve yapacağımıza bakmalıyız. Çünkü insan,  yaptıklarından, okuduklarından, yazdıklarından, izlediklerinden, ruh dünyasına misafir ettiklerinden, yediği gıdalardan, fikirlerinden, görüştüğü yakın çevresinden ibarettir diyebiliriz. Yani yaptıklarımızla bir anlamda zamana şekil veriyoruz. Arayışlarımızla hakikate varıyoruz ve bir hayat boyu bu yolculuğumuz devam ediyor. Yönelmelerimizle anlama ve hayata anlam kazandırmamız beraber gerçekleşiyor. Savaşımız kendi dünyamızda ve zihnimizde oluyor. En büyük mücadelenin kendi içimizdeki hakikat arayışı mücadelesi olduğunu söyleyebiliriz. Bu mücadeleyi içimize düşmek, kendimizi gözlemlemek ve hakikati tek gözle görmeye çalışmamak şeklinde tarif edebiliriz.

Mart 1991 Sızıntı ‘Yeni İnsan’ makalesinde: Târihî devr-i dâimlerle Hakk inâyetinin tecellîlerine açık yeni bir çağın sath-ı mâiline girmiş bulunuyoruz. Bizim dünyâmız adına 18. asır, özünden uzaklaşanların ve muhâkemesiz mukallitlerin; 19. asır, kendini değişik fantezilere kaptırmış, geçmişiyle ve târihî dinamikleriyle zıtlaşanların; 20. asır, bütünüyle yabancılaşanların, kendini inkâr