Türkiye'de demokrasinin vahim durumu

 2002 den sonraki yıllarda iktidar partisi ülkede demokrasi ve hukuk normlarını geliştirmesiyle tüm dünyanın beğenisini kazanıyor ve ilgi odağı haline geliyordu. Ancak bir süreden beri kurmay kadro istedikleri hedefe ulaştıklarını düşünüyor ve demokrasi treninden inmeye karar vermiş gibi bir görüntü çiziyor.  Üzerindeki kuşkuların hala kalmadığı senaryo izlenimi veren 15 Temmuz'dan sonra Türkiye hızla demokratik hukuk devletinden uzaklaştı, diktatörlüklere özgü tek adam yönetimine doğru eviriliyor.

15 Temmuz'dan sonra ilan edilen ve 7 kez uzatılan OHAL döneminde devleti tek başına yönetme gücünü suistimal ederek çıkarılan 32 KHK ile hem 15 Temmuz sırlarının üstü örtülüyor hem de yargıdan medyaya ondan bağımsız birimlere kadar devletin tüm kontrol mekanizmaları Erdoğan’ın eline geçiyor.

Darbeyle suçlananlar hakkında hiçbir delil ortaya konulamazken 15 Temmuz'un tüm fırsatlarından Erdoğan’ın kendinin yararlanması ister istemez onu darbenin bir numaralı şüphelisi haline getiriyor. Bundan kurtulmak ve 15 Temmuz'un yükünü birilerin sırtına yıkmak için olmadık sahte yöntemler kullanılıyor. 15 Temmuz'un sorumlusu olarak gösterdikleri kesimler hakkında bir delil ortaya koyamayınca hukuk sistemi dışına çıkıyor hatta sahte deliller üretmeye çalışıyorlar.

15 Temmuz'a karışmakla suçlayıp yargısız infaz etmeye çalıştıkları toplum kesimlerini 3 grupta toplamak mümkün.

-Komutanlarının emriyle olay yerine gönderildikleri halde sonrasında 15 Temmuzla suçlanan askerler.

-Hiç olaylara karışmadığı halde 15 Temmuzla suçlanıp tutuklanan ve daha sonra hakkında sahte delil üretilenler.

-Hiç delile gerek duymadan tutuklanıp sonra yasal eylemleriyle suçlu ilan edilen ve cezalandırılanlar.   

Tüm muhalif sesleri keserek olayların üstünü örtmeye çal