Fethullah Gülen Hocaefendi'nin; “Her seviyedeki eğitimle ilgili tecrübelerin ve insani güzelliklerin paylaşılması çerçevesinde gidilmedik yer, tanışılmadık insan kalmasın” prensibince, arkadaşlarımız, Allah’ın yardımıyla, eldeki imkanlar çerçevesinde her yere gitmeye gayret ettiler, halen de etmeye devam ediyorlar.

İşte bu güzel niyetten hareketle bir ülkeye gitmiş olan arkadaşlarımız, o ülkeye komşu ülkedeki insanlarla da tanışıp o ülkede de okul açmayı kararlaştırırlar.

Bu niyetle iki arkadaşımız o ülkeye giderler. Önce o ülkenin Milli Eğitim Bakanlığı’na gidip bu fikirlerini söylerler. Onlar da yabancı birisine okul açma izninin çok zor verildiğini söylerler. Bir türlü başka giriş yolu bulamazlar.

Bir gün, oradaki bir camiye giderler ve cami çıkışında oralı iki kişi, bu iki arkadaşımıza “Hoş geldiniz, sizler kimlersiniz ve burada ne için bulunuyorsunuz?” diye sorarlar. Onlar da düşüncelerini anlatırlar ve burada bir işyeri açılmadan ve bunun üzerinden oturma izni alınmadan okul izni verilmeyeceğini anlatırlar.

O ülkeden olan bu iki kişi; “Merak etmeyin biz bunu hallederiz” derler.

Arkadaşlarımız, kendileriyle ilgilenen bu iki kişiye; “Size bizimle ilgilendiğiniz için çok teşekkür ediyoruz, bunun sebebini öğrenebilir miyiz?” diye sorarlar. Onlar da, “Siz şu ülkeden geliyorsunuz değil mi?” deyince arkadaşlarımız da “Evet, siz nereden biliyorsunuz?” derler. O insanlar da; “Siz o ülkede, buraya gelip okul açacağınızı konuşurken, bizim bu ülkeden olan ve çok iyi tanıdığımız samimi bir arkadaşımız sizi duymuş ve bizi telefonla aradı: ‘Ne zaman geleceklerini bilmiyorum ama onlar geldiklerinde büyük ihtimalle camiye de giderler. Siz de bu aralar camiye düzenli gidin. Onları gördüğünüzde, onların ne ihtiyacı varsa karşılamaya çalışın, çünkü onlar çok samimi, beklentisiz, gerçekten Allah rızası için insanlara yardım etmeye gayret eden kişiler’ diye sizi tarif ettiler” derler. “Biz de o günden beri devamlı camiye geliyoruz. Nitekim bugün sizi görebildik. Bundan dolayı biz sizin her türlü ihtiyacınızı karşılamaya hazırız” derler.

Bu yerli iki kişinin kılavuzluğu ve yardımıyla orada kalacak olan bir arkadaşımızın üzerine bir işyeri açılır, oturma izni alınır. Daha sonra da okul açılma izni tamamlanır ve okul açılır.

Öğrenci alımına başlanır. Bütün sınıflar derhal dolar. Okul için tutulan bina biraz daha genişletilir, daha sonra da daha büyük bir binaya taşınılır. Türkiye’den ve başka ülkelerden öğretmen arkadaşlarımız da gelirler ve hep birlikte bu ülke için yetişecek olan gençlerin eğitimi yönüyle çalışmalara başlanır.

Biz bir grup insanla daha sonra bu ülkeye ziyarete gittik. Yukarıdaki hadiseleri oraya ilk gelen arkadaşımız bize anlattı. Arkadaşların ilk tuttukları işyeri yönüyle de bizimle gelen bir iş adamı arkadaşımız onlara ciddi yardımcı oldu. Aynı zamanda da heyetimizdeki insanların hepsi, buraya ilk zamanlardan itibaren gelen idareci ve öğretmen arkadaşlarımızın hepsini tebrik ettiler.

Gelen bu idareci öğretmen arkadaşlarımızdan hiçbirisinden o ülkeyle ilgili bir şikâyet duymadık. O ülkeyi de, o ülkenin insanlarını da, tabii ki öğrencilerini ve onların velilerini de çok sevmişler; onlar da bu arkadaşlarımızı sevmişler. Ben şahsen yurt dışında açılmış bu okulları ziyarete gittiğimde, hangi ülke olursa olsun buraya gelen hiçbir arkadaşımızın o ülke aleyhine konuşmadığına şahit oldum.

Bir akşam bir öğretmen arkadaşımızın evine gittiğimizde, odanın her tarafında aküler vardı. Biz bunların ne işe yaradığını sorduk. Öğretmen arkadaşımız da, “Bunları elektrik ihtiyacımız için kullanıyoruz. Burada beş gün elektrikler kesiktir. Ama buranın insanları o kadar doğru insanlar ki, altıncı gün şu saatte elektrikler gelecek dediklerinde aynen o saatte gelir” diye hadiselerin menfi değil de güzel yönlerini görüp bu şekilde ifade ettikleri için hepimiz de hem şaşırmıştık hem de arkadaşlarımızın bu yaklaşımını takdir etmiştik.

Okul açıldıktan sonra, oraya ilk gelen arkadaşımız için yine yardımcı olan oralı insanlar, bu arkadaşımıza kalacak bir yer, ev ararlar. Sonra yine yerli birisi, başka bir dinden birisinin ara sıra gelip gittiği ve kullandığı bir apartman dairesinden bahseder. Telefonla bu gelip giden insana ulaşırlar ve bir odayı kullanıp kullanamayacaklarını sorarlar. O da derhal izin verir ve arkadaşımız o odada kalmaya başlar.

Sonra bu ev sahibi insan o ülkeye geldiğinde, arkadaşımız onunla tanışır, okula götürür, diğer öğretmen arkadaşlarımızla tanıştırır. Sınıfları dolaşırlar. Daha sonra gelen bu insan; “Ben sizden önce bu ülkeye geldim. Ama maalesef kendi inancımı anlatma yönüyle başarısız kaldım. Fakat siz eğitim konusunda başarılı olabilmişsiniz, okulu açabilmişsiniz ve eğitime devam ediyorsunuz. Sizin kaldığınız bu apartman dairesini size veriyorum, içindeki eşyalar da sizin olsun. Ayrıca okula da şu kadar bağışta bulunuyorum” der ve o ülkeden ayrılır. Sonra arkadaşlarımız bu insanla da irtibatlarını devam ettirirler.

Bu idareci ve öğretmen arkadaşlarımız bu ülkeden değişik seviyelerdeki insanları, öğrenci velilerini Türkiye’ye getirdiler. Biz de onları misafir ettik. Onlarla samimi olduk.

Halen de gerek oradaki arkadaşlarımız gerekse onlarla irtibatlarımız devam ediyor.

Başka hiçbir şahsi düşünce ve çıkar olmadan iyi niyetlerle adım atıldığında, Allah o insanların yollarını açıyor, onlara imkanlar lütfediyor. O ülkenin insanlarını sevdiriyor, o ülkenin insanları da bu arkadaşlarımızı seviyorlar.

Nitekim Fethullah Gülen Hocaefendi, ilk defa Türkiye’den yurt dışına bu eğitimle ilgili tecrübeleri paylaşmak için gidip o ülkelerde okullar açan ve eğitime başlayan arkadaşlarımıza, “O ülkeye ilk ayak bastığınızda şöyle dua edin: ‘Ya Rabbi, bu ülkeyi ve bu ülkenin insanlarını bana sevdir, bu ülkenin insanları da beni sevsinler’ duasını yapmadan o ülkeye girmeyin” demişti. Allah’a sonsuz şükürler olsun ki dünyanın hemen hemen her ülkesine ve her kültürüne gidilmeye gayret edildi. Edilmeye de devam ediliyor. Karşılıklı olarak tecrübeler ve güzellikler paylaşılıyor.

Ne siyasi ne de başka hiçbir amaç olmadan, sadece Allah rızasını kazanma endeksli, özellikle eğitimle ilgili tecrübelerini paylaşmak için giden bu arkadaşlarımız, bulundukları ülkeleri kendi doğup büyüdükleri ülkeler kadar sevdiler. O ülkenin insanları ile kardeş gibi oldular. O ülkelerden ayrılıp başka ülkelere gitseler bile bu irtibatlarını asla kesmediler.

Bu şekildeki insani bir yaklaşım, elde olan her şeyi paylaşma düşüncesi ve başkaca da hiçbir art niyet olmadan saf ve temiz düşüncelerle gidilip Allah’ın izniyle bu güzel neticelerin elde edilmesinin benzeri herhalde tarihte çok azdır.

Allah, yapılan bu güzellikleri kendimizden bildirmesin. Çünkü bunları lütfeden Allah’tır. Küçük bazı sebeplerden ve tam anlayamamadan kaynaklanan bazı arızalar olsa da bunlar tamir ediliyor ve bu güzel kervan yoluna devam ediyor. Geleceğin dünyasının; dinleri, renkleri, milliyetleri ve düşünceleri ne olursa olsun, insan olma ortak paydasından hareketle insanların birbirini kabul edebildiği ve savaşsız, kavgasız bir geleceğe doğru yürüdüğünü görmek, ümit etmek ve bu hususta gayret etmek yine insan olarak hepimize düşüyor.

Gelin bu konuyu es geçmeyelim, muhafaza edelim, daima ileriye doğru geliştirmeye gayret edelim inşallah.

News Not Found

ABDULLAH AYMAZ

KADİR GÜRCAN

ŞERİF ALİ TEKALAN

ESRA BÜYÜKCOMBAK

HARUN TOKAK

İngiliz medyası yazdı: 'Trump, Grönland için orduy...

Her bir alışveriş bir risk

Maduro'dan oğlu aracılığıyla ilk mesaj: 'Ben bir s...

Zelenskiy: Rusya'ya karşı yeni "savaş operasyonlar...

Washington iki Rus vatandaşını serbest bıraktı

Nefret operasyonu: 81 kişi gözaltına alındı