Yok yok herkes her şeyin farkında

Hitler zulmü, 1930’ların Almanya’sında birebir bilinmiyordu. Nasıl bilinsin ki, medya vermiyordu, iletişim imkânları sınırlıydı. Fakat Alman halkı, mahallesinde olan bitenin farkındaydı. Nasıl olmasın ki. “Yahudi” diye, kapı komşunuz götürülmüş, kasabı manavı içeri tıkmışlar, işitmemeniz mümkün değil. Bugün durum böyle değil.

Maç günleri, internetten yapılan korsan yayınların her biri 40-50 bin takipçiye ulaşıyorsa… İsimsiz bir oyuncunun Instagram’daki “follower” sayısı, yeni başlayan dizisinin ilk bölümü bitmeden, 300’den 2 milyona çıkıyorsa, herkes her şeyin farkındadır. Hadi bunları bir yana bırakın, geçenlerde gündeme geldi de kıyamet koptu, “çocukları tecavüzcüsüyle evlendirme” meselesi… Ne oldu? İtiraz serbest olunca, başta kadınlar olmak üzere, toplum hafiften ayağa kalktı, konu editoryal açıdan “zararsız”dı, medya bodoslama daldı, TV’de açık oturumlar, canlı yayın konukları, vesaire… Hükümet, geri adım attı. Saray bile önergeyi veren AKP’lileri iyot gibi ortada bıraktı, klasik “Bana mı sordunuz” muhabbeti.

Öyle “duymadım, görmedim, bilmiyorum” yok! Geçen, esnaf biriyle konuşuyoruz, seçmenin nispeten dengeli dağıldığı bir ilçede dükkânı var. “Yahu” dedi, “Referandumda ‘evet’ verecek kimseye rastlamadım. Gelen giden müşterileri de yokluyorum, herkes hayırcı.” Bu bir veri mi, değil elbette. Lakin, herkesin olan bitenin farkında olduğunu gösteren bir işaret. Onca propagandaya, yasaklamaya, itiraz eden her vatandaşın tutuklandığı müthiş “steril” ortama rağmen, “halkın mühim bölümünün sabrının taşma sınırında” olduğunu gösteren bir durum.

Saçma salak işler oluyor. Ve bunlar hepimizin gözleri önünde cereyan ediyor. Öyle hafıza cetveline de gerek yok, güncel bir iki örnek vereyim: Silahlı Kuvvetler’deki 280 pilotun 100’ü