86 yaşındaki tutuklu Ali Osman Karahan'a dilekçe yırttıran yakaza

Şu dünyada en güzel şey birinin kalbine girmektir.

Bundan daha güzeli ise kitabına da girmektir. Kalp vefat eder, ama kitap ebede kadar devam eder. Bir kalbe girebilmek için ona lâyık temizlik ve safiyet gerekir. Ali Osman Karahan nam-ı diğer Topal Hafız, çağın kalbi Bediüzzaman’ın kalbine ve kitabına girmeyi başarabilmiş güzide insanlardan. 

Karahan manevî karanlığın zirve yaptığı 1930 yılında Isparta’nın Yalvaç ilçesinde dünyaya gelir. O yıllar mânen sakat yıllardır. Zaman travma geçirmektedir. Karahan da nasibini alır. Kalçası çıkık olarak dünyaya gelir. Bedenen kusurlu olsa da ruhu erken kemale erer. Küçük yaşta Kur’ân’ı hıfzeder. Cismine bakıp ‘topal’ diyenler ruhuna bakıp ‘hafız’ der. 

1952’de Kaşhacıbey Camii’nde hoca olarak göreve başlar. O günlerde ilim yoluyla dine taarruz artmıştır. Hafız bu tür sorulara cevap verecek eser bulamamıştır. Mahcup ve mahzundur. Kalbini aydınlatacak Nur arar. “Yâ Rabbi! Eğer ben bu vazifede kalacaksam bana bir yol göster” diye yalvarır. Rabbi duâsını kabul eder. “Karanlık Gecelerin Nurlu Sabahı” Risale-i Nur ile tanıştırır.(1) 

Halil Hafız, Üstadı Çam Dağı’nda ziyaret eder. Üstad “Yalvaç’ta Galip Efendi vardı; Keskinzadelerden. Bir kaza ile vefat etti. Ona çok acıdım, fakat ordan gelip de bu iman derslerinden istifade eden çıkmadı” deyip Asâ-yı Mûsa’yı verir: “Yalvaç’a gidersen ilk karşılaştığın kişiye benim selâmımla birlikte bu Asâ-yı Mûsa’yı da ver” der.

Halil yollara düşer. Kader ağlarını örmüştür. Manevî bir mıknatıs Halil Hafızı, Topal Hafıza çeker. Camiye gelir. Hafızın arkasında namaza durur. Namaz bitince Hafız bir arkadaşına uğrar. Arkasından Halil içeri girer. Üstadından emanet selâmı ve Asâ-yı Mûsa’yı verir. Hafız aylardır ıztırap ve ızdırar içinde bir Nu