İnsanlık ve büyük cihat

Özellikle iki asır öncesinden itibaren geçerliliğini kaybetmiş olarak görülen ve çağ dışı diye lanse edildiğinden ötürü kurallarının hükümsüz kaldığı kanaati pekişmekte olan dinimizin bu azim sorununu Bediüzzaman Hazretleri, “İslamiyet insaniyet-i kübradır” tespit ve tahkimi le bir çırpıda çözüverdi. (İşârâtü’l-İ’caz)” ifadeleriyle anlatmıştır.

Bir dinin, mezhebin veya ideolojinin en büyük sorunu, geçerliliğini yitirmesidir. Geçerliliğini yitirmek, ölmek ve yok olmak anlamına gelir. Bu durumun farkında olan din düşmanları, bir dini veya ideolojiyi öldürmek istediklerinde, onun geçersizliğini iddia eder ve çağımızın insanına artık hitap etmediğini ispat veya propaganda yoluna giderler. “Eskilerin masalları bunlar” ne demektir? Diğer taraftan dinimizin tam zıddı olan görüşleri de sırf bu nedenle çağdaş medeniyet olarak görmek, daha baştan şuuraltı olarak Allah'ın ebedi saadet ve mutluluğumuz için gönderdiği İslamiyet'e kast etmekle aynı anlama gelir.

Evet, bir görüşü veya dini tek tek ele alarak çürütmektense, onların artık geçersizleştiğini ve zamanımıza hitap etmediğini anlatıp halkı ikna etmek, çok daha profesyonel bir mücadele şeklidir. Bu bakımdan dinin yayılmasından rahatsız olanlar halkın adet ve alışkanlıkları açısından rahatsız olacakları emir ve yasaklarını öne çıkarırlar. Zira çağdışılık daha çok o toplumun adet, gelenek ve yaşam biçimine ters düşmekle alakalıdır. Hemen her toplum, kendi yaşam biçimine uymayan dine dayalı tutum ve davranışları çağ dışı kalmış olarak görme eğilimindedir.

Dinin sevilip benimsenmesi için mücadele edenler de o toplumun ihtiyacına cevap vereceği yönlerini öne çıkarıp takdim ederler. “Yessirû velâ tuassiru”yu böyle anlamak gerekir. 10. asırda Bulgar Müslümanlarının Rus Çarı Vladimir'e Müslümanlık teklif ettiklerinde, halkının içki ve şarap yasağına uyamayacağını düşünen Çar, bu teklifi reddetti.  Rus Çarı büyük bir ihtimalle, “Bu asırda içkisiz yaşam mı olurmuş kardeşim” diye düşünmüş olmalıdır.

Günümüzde ve gelecekte dahi dinimizin nası