Kim korkmalı?

Suriye'deki hızlı ve şaşırtıcı dönüşüm heyecanı, şimdi ülkenin 13 yıllık hasarını tamir ile yüz yüze. Ortadoğu'da yaşanan benzer tecrübeler gibi, Suriye halkı da çetin bir dönemi şimdilik geride bıraktı. Önlerinde yorucu ama en azından despot bir baskı hissetmeyecekleri uzun bir yol var. Yarım asırlık baskı ve despot idareden sonra hem normali üretip hem de onunla yaşamayı öğrenmek durumundalar.

Baba-oğul Esed rejiminin devrilmesinden sonra, ülkenin durumu ile alakalı paylaşılan rakamlar tüyler ürpertici. Bütün otokratik rejimler gibi geriye enkaz, ümitsizlik ve çaresizliğin ötesinde bir şey bırakmamışlar. Dünya basını bu trajediden sadece basına yansıyan ve kıyılarına vuran kadarıyla haberdar oldu. Asıl büyük tahribat 23 milyonluk ülkenin bütün dokusunu etkilemiş durumda. Geçen hafta ülkesine dönen bir Suriyeli “Ülkeyi her seferinde yeniden inşa etmekten yorulduk!” bıkkınlığında yerden göğe haklı.

Heyetü't-Tahriri'ş-Şam'ın (HTŞ) liderliğinde gerçekleşen değişimin sonraki aşamalarının da aynı oluşum tarafından sürdürüleceği anlaşılıyor. HTŞ Lideri Culani'nin zafer sonrasında yaptığı açıklamalar, dünya ile yeni bir sayfa açma eğilimine işaret ediyordu. Yakın-uzak bölge ile yakın ilgili ülkelerin, Esed sonrası Suriye stratejileri için belirleyici olabilecek bu açıklamalara temkinli yaklaşmaları gayet normal.

Zafer sonrası sevincin realitelerle buluştuğu noktada herşeyin farklılaştığına dair örnekler çok. Arap Baharı'nın geride bıraktığı ağır hayal kırıklığı hala telafi ve tamir edilmiş değil. Mısır, Lübnan, Libya, Irak ve Filistin'de yaşananlar mevcut sistemin devrilmesi ile her şeyin bitmediğini, aksine daha ağır sistem sancılarını netice verdiğini gösterdi. Batılı ülkelerin Emevi Camii'nde yapılan konuşmanın genel çerçevesine olumlu yaklaşmaları, HTŞ için kaçırılmaması gereken bir fırsat. Bundan sonra iş, söylenenlerin arkasında durup icraya koyabilecek insiyatif ve iradey