Sıradaki Şarkı “That do not impress me much!”

Ne güzel, bütün Saray Medyası ve militan seçmen takımı “Geri alalım eski yerleri!” mehterine tempo tutmuş eğleniyordu. Yeni bir Kudüs Seferi için gün sayıyorduk. Olmadık yerde müzik bitince eller havada kalıverdi. Şimdi birbirlerinin yüzüne bakıp “Miting ve boykotlardan sonrası...” diye yeni istek parçaları aramaya başladılar. Hani şu “Sıradaki istek parçası; Körfez'den Hale, Jale; Eminönü'den Kezban ve Saray'dan Temel için!” olan nostaljik şarkılar. 

Mısır'dan sonra Suudi Arabistan'da yapılan Müslüman ülke lider görüşmeleri beklenen ilgiyi uyarmadı. Dış basından dişe tırnağa dokunur bir değerlendirmeye rastlamadım. Toplantı sonrasında ortak bir konsensüs çerçevesinde ciddi bir bildiri de yayınlanmadı. Alışılmış iyi niyet temennilerinin yaraya merhem olmayacağını en iyi katılımcılar biliyor.

Ortadoğu ülkeleri kapalı kapılar ardında yine mi anlaşamadılar dersiniz? Bir üçüncü toplantı için kararlaştırılmış bir yer ve tarih de yok. Acil toplanmak için bir sonraki Filistin krizini beklemek kimseyi rahatsız etmez. Kimsenin acelesi yok. Hep öyle olmuyor mu?

Havuz medyası yine, bütün toplanma ve dağılmaların Saray'ın hatırına olduğu imajında ısrarlı. Mısır görüşmelerine katılmayıp yerine biri gönderilerek “Sisi'nin ayağına gitmem o gelsin!” raconu kesildi ama, Suud'ta yapılana katılmamak ciddi bir prestij kaybına sebep olacağı hesap edilmişe benziyor. Önceki yıllarda Ortadoğu ziyaretleri Saray için, kerameti kendinden menkul halifenin tebayı onurlandırma debdebesinde, Sürre Alayı ihtişamına çevriliyordu. Eski günler geride kaldı.  İyice Saray'a kapanan hazreti “Git ayol, üç beş eş-dost görürsün için açılır!” diye de ikna etmiş olabilirler. 

Suud ve Veliaht Muhammed b. Selman'a ağza alınmayacak sözler sarfeden Saray, hangi yüz ile toplantıya katılacaktı ama, “Utanmaz bir yüz, en büyük sermayesi!” olanlar için pek farketmiyor