Verin sevdiklerimizi!

Ümit Nağmeleri’nin yeni eseri “Verin Sevdiklerimizi”, ayrılığın acısını, özlemin derinliğini ve adalet arayışını güçlü bir duyguyla dile getiriyor. Sözlerinde mazlumların sesi, melodisinde ise sabrın ve umudun izleri hissedilen bu özel çalışma, dinleyiciyi derin bir yolculuğa davet ediyor.

Etkileyici anlatımı ve içten yorumu ile “Verin Sevdiklerimizi”, gönüllere dokunan bir haykırış olmanın ötesinde, vicdanlara seslenen anlamlı bir eser olarak öne çıkıyor.

Verin Sevdiklerimizi

İflah olmaz zalimler, bunca masumun vebali, vay…

Verin sevdiklerimizi, sizin olsun dünya malı, vay…

Verin sevdiklerimizi, sizin olsun dünya malı, vay…

Bağırıyoruz, duymuyorlar… çağırıyoruz, duymuyorlar, vay…

Bağırıyoruz, duymuyorlar… çağırıyoruz, duymuyorlar, vay…

Gönül sevdi bu hizmeti, sizin olsun dünya malı, vay…

Sevdik abi, abla, kardeşi… sizin olsun dünya malı, vay…

Küheylanlar düştü yola, hicret etti dört bir yana, vay…

Küheylanlar düştü yola, savruldu dört bir yana, vay…

Sanki poyraz yeli gibi, koşuyorlar menziline, vay…

Sanki poyraz yeli gibi, varıyorlar menziline, vay…

Bağırıyoruz, duymuyorlar… çağırıyoruz, duymuyorlar, vay…

Gönül sevdi bu hizmeti, sizin olsun dünya malı, vay…

Sevdik abi, abla, kardeşi… sizin olsun dünya malı, vay…

Abi, abla, kardeş yolda… kimi gonca, kimi dalda, vay…

Düşmüş toprağın bağrına nice hizmet eri gibi, vay…

Düşmüş toprağın bağrına nice hizmet eri gibi, vay…

Bağırıyoruz, duymuyorlar… çağırıyoruz, duymuyorlar, vay…

Gönül sevdi bu hizmeti, sizin olsun dünya malı, vay…

Sevdik abi, abla, kardeşi… sizin olsun dünya malı, vay…