Yirmi pauntluk bir para üstündeki ibretlik resim

         İhlas Risalesinden, şirket-i maneviye konusu anlatılırken, iştirak-i sanat, teşrik-i mesai ve taksim-i âmal meseleleri misallendirilirken,  İngiliz paundlarından –şimdi tedavülden kaldırılmış 20 paundluk- bir kâğıt paranın üzerindeki resimden misal veriyorduk. Bizim Londra’da tıp profesörü bir kardeşimiz dikkatimizi çekerek, bu paranın arka yüzündeki Adam Smith resminin bulunduğu dikiş iğneleri konusunu gösteriyordu. Büyük işlerde uzmanlaşmış, branşlaşmış kimselerin intizamlı bir sistem içinde çalışırlarken ne kadar büyük işler başarabilecekleri apaçık ortaya konuyor. Bu husus, şirket-i mâneviyeyi anlatmak için çok önemli olduğundan Üstad Hazretleri bunu Risaleye taşıyordu. Sonra da şöyle diyordu:

         “İşte ey kardeşlerim!  Madem dünya işlerinde, kesif maddelerde böyle ittihad, ittifak ile neticeler, böyle azîm yekun faydalar verir. Acaba, uhrevî ve nuranî, tecezzi ve inkısama muhtaç olmayarak ve fazlı İlahî ile her birisinin aynasına umum nûr, yansımak ve her biri umumun kazandığı misil sevaba mâlik olmak, ne kadar büyük bir kâr olduğunu kıyas edebilirsiniz. Bu azîm kâr, rekabetle ve ihlâssızlık ile kaçırılmaz!”

         “İhlası kıran ikinci mânî: Hubbe-i câhtan (makam, şöhret sevgisinden)  gelen şöhretperestlik sâikasıyla, şan ve şeref perdesi altında halkın takdir ve beğenisini kazanmak, nazar-ı dikkati  kendine celbetmekle enâniyeti okşamak ve nefs-i emmareye bir makam vermektir ki, en mühim bir ruhî maraz olduğu gibi ‘şirk-i hafî yani gizli şirk’ tabir edilen riyakârlığa,  kendini beğendirmeye kapı açar, ihlası zedeler.

         “Ey kardeşlerim!  Kur’an-ı Hakîmin hizmetindeki mesleğimiz hakikat ve uhuvvet olduğunu ve uhuvvetin sırrı, şahsiyetini kardeşler içinde fâni edip (*)  onların nefislerini kendi nefsine tercih etme