[Prof. Dr. Osman Şahin Prof. Dr. Osman Şahin] Kötülük tohumlarına mukabil iyilik tohumları

Halen zulmün bütün hızıyla ve çirkefiyle devam ettiği bir zamanda affetmeye dair konuların konuşulmasının çok erken olduğu ve anlamsız olduğu düşünülebileceği için bazı hususları belirtmek istiyorum. Bu yazı serisinde zulmün yaşandığı zamanlar ve sonrasında mümince duruşun ve karakterin ne ve nasıl olması gerektiği üzerinde durulmaktadır.

Hizmet insanlarının sahip oldukları değerlerinin tebliği ve temsili vazifesini yerine getirebilmeleri için her şeyden önce kin, nefret, intikam gibi duygulardan uzaklaşarak bütün bir insanlığın kurtuluşunu hedeflemelerine ihtiyaç vardır. Bu duyguların yerine şefkat, merhamet, acıma ve sevgi gibi duygulara sahip olunmalıdır ki, hizmet aşk ve motivasyonuna sahip olunabilsin ve bu uğurda her türlü meşakkatler ve fedakârlıklar göze alınabilsin.

Zaten Şeytan ve insi aveneleri kalplerde bu kötü duyguları yerleştirmek için çalışırlarken, peygamberler ve onların hakiki varisleri de her şeye rağmen hep toplumlarda barışın gerçekleşmesi, şefkat, merhamet, muhabbet ve af gibi iyi duyguların boy atıp yeşermesi için çalışmışlardır. Hizmet-i İmaniye ve Kur’aniye’ye düşmanlık edenlerin ve şer şebekelerinin, İslâm’ı ve Hizmet’i bitirmek isteyenlerin stratejilerini toplumda tarafgirlik, kin, nefret, intikam ve düşmanlık duyguları oluşturma ve Hizmet insanlarındaki şefkati ve merhameti tahrip üzerine kurdukları görülebilirse, konu daha iyi anlaşılabilecektir.

Bir daha kendilerine gelip toparlanamasınlar diye her türlü kin, nefret, intikam, haset ve tarafgirlik gibi zehirli tohumlar her yere durmadan ekilmekte, fertler ve gruplar arasındaki bağlar tahrip edilmekte, toplum kutuplaştırılarak parçalanmakta ve bünyedeki uhuvvet vasıtaları yok edilmektedir.  Düşmanın n