[Abdullah Aymaz] Kâbe Hakikatında Ferd ve Cemaat

Hergün en az 40 defa okuduğumuz Fatiha Suresinde “Ancak ve sadece Sana ibadet ederiz.”  âyetinde, dikkat edilirse, “ibadet ederim” şeklinde değil “ederiz” diye cemaat halinde bir ifade kullanılıyor. Tek başına yapılan ibadetin sevabı ile cemaatle kılınanın 25 kat sevap farkı var. Cumalar daha mühim hacdaki ibadet ise çok çok daha önemli: Çünkü kâmil mânada haccı bütün hükümleriyle tas tamam yerine getiren bir velâyet kazanabilir. Ama bugün kıymetini tam bilemediğimiz ve takdir  edemediğimiz Kâbe, koronavirus yüzünden artık İslam Dünyasına ve Müslümanlara kapılarını kapattı; mübarek yüzünü göstermiyor…

Bu hususta Üstad Hazretlerinin tesbitlerine dikkat edelim. “Dördüncü Şua: İşte ey tembel nefsim! Bir nevi mi’raç hükmünde olan namazın hakikatı; sâbık temsilde bir nefer tamamen bir lütuf olarak huzur-i şâhâneye kabulü  gibi; tamamen bir rahmet olarak Zât-ı Celil-i Zülcemâl ve Mâbud-i Cemîl-i Zülcelâlin (olan Cenab-ı Hakkın) huzuruna kabulündür. ‘Allahü Ekber’ deyip mânen ve hayalen veya niyeten iki cihandan geçip maddiyattan sıyrılıp  küllî bir ubudiyet mertebesine veya küllînin bir gölgesine veya bir suretine çıkıp bir nevi huzura müşerref olup ‘Ancak ve sadece Sana ibadet ederiz’ hitabına (herkesin kabiliyeti nisbetinde) çok büyük bir mazhariyettir. Âdeta namazın hareketlerinde tekrarla ‘Allahü Ekber, Allahü Ekber’ demekle mertebeler kat etmeye, mânevi mertebelere, cüzi makamlardan küllî makamlara çıkmasına bir işarettir ve marifetimiz hâricindeki Kemâlât-ı Kibriyasının mücmel (özet) bir ünvanıdır. Güya her bir ‘Allahü Ekber’ miracın bir basamağının kat edilmesine işarettir. İşte namazın hakikatından mânen veya niyeten veya tasavvurcu veya hayalen bir GÖLGESİNE,  bir ŞUAINA  MAZHARİYET dahi büyük bir sanattır. İşte HAC’da kesretli ‘Allahü Ekber’ denilmesi şu sırdandır. Çünkü; HACC-I  ŞERİF, bi’l-asâle herkes için Küllî bir Mertebe (evliyalık konumunda)