Bir annenin feryadı!

22 Temmuz 2016…

Meğer hayatımızda birçok şey eskisi gibi olmayacakmış bu tarihten sonra… İlkin öğretmen olan oğlum görevinden ihraç edildi… Kızım olsa gözüm kapalı veririm diyen, ne kadar parti yanlısı olsa da, hal insanı olduğu için haftasonu kurslarına diğer öğretmenleri değil de oğlumu isteyen müdür, “şimdi bir terör örgütü üyesi olduğun(!) için görevinden ihraç edildin” diyor…

Meğer yapılacak ne çok şey vardı.. Oğlum oraya 20 gün sonra olacak düğünü için evini yerleştirmeye gitmişti… Olsun dedik artık, mesleğin olmasa da bizim yanımızda durursunuz, evinizi de buraya taşırsınız, böyle de mutlu mesut olursunuz diye teselli etmiştik.

Aynı gün küçük kızımın çalışmış olduğu yurda polis geliyor, terör örgütü yurdu olduğu gerekçesiyle mühürlüyor ve kızım işsiz kalıyor… Tabii damadımla aynı şirket olduğu için damadımın dershanesini de mühürlüyorlar ve damadım da işsiz kalıyor…

Çok geçmeden iki gün sonra oğlum arkadaşının evini taşımaya yardıma gittiğinde komşu şikayetiyle ikisi de gözaltına alınıyor… Eşimle ben yanına gitmek istiyoruz ama Türkiye'nin öbür ucu, gidişimiz 2 günü buluyor.. Biz gitmeden oğlum tutuklanıyor… Ve F tipi cezaevine konulduğu için göremeden bir hafta sonraki açık görüşe davet edilerek geri dönüyoruz…

Bir hafta sonra yine gidiyoruz ama bu sebepten tutuklu olanlara her ay olan açık görüş kapatılmış.. Yani normalde bir terörist olsanız ayda bir ailenizle açık görüş yapabiliyorken onlardan daha büyük bir suç işlemiş (!) olan oğluma açık görüş iptal ediliyor, kapalı görüşe giriliyor…

Gözlerden yaş aksa da herkesin içi huzur dolu.. Olsun Peygamber yolunda hapse girmek de varmış… 20 gün sonra olan düğün varsın birkaç ay erteleniversin.. Biraz hapishane mektupları biriktiriversinler diyorduk ama 7 ay oldu.. Dile bile zor geliyor söylemek 7 ay… Gelin gelinliğini aldı evinin bir köşesine astı.. Hayalleriyle gelinliğini giymeyi de erteleyerek..