Dolly Parton’u dinleme zamanı!

İktidar ve havuz medyasının muhalefetten gelen “İkinci Yüzyıl’a Çağrı” golü ile nasıl afalladığını gördünüz. Önce golü saydırmamak için hakemlere yüklendiler. Olmayınca “Zaten biz bunları biliyorduk. Yeni bir şey yok!” diyerek kıymetini düşürüp değersizleştirmek için yollara düştüler. Muhalefet yeni bir vizyon ile değişimden bahsetmesi yönüyle avantajlı ve merak uyarıyor. 

İktidar neyi vadetse her zaman “Neden yapmıyorsunuz? Elinizden tutan mı var? Şimdi beceremediğiniz şeyleri altı ay sonra hangi sihirli değnek ile gerçekleştireceksiniz?” gibi kitabın tam ortasından eleştiriler ile hak-ı yeksan olacak. Tek oyuncuya yatırım yapmış olmanın en büyük dezavantajı bu. Gördüğünüz gibi, Saray bir gün tatil yaptığında, gündem sıradan, sade suya tirit mahalle karakolu olayları ile dolduruluyor. Hazret’in yaşı ilerledikçe, muhtar ile azaları arasındaki iç siyasi çekişmeler bile meclise taşınıp tarihi olaylar arasına girebilir. Tek Adam iktidarı çaptan düşüp fersudeleşince olacağı bu!

Muhalefetin bir şeyler yapma gayretini son aylara sıkıştırması oldukça riskli. Öyle de olsa, “Doing nothing is not an option”, hiçbir şey yapmama şıkkını eledikleri için güzel bir manevra. “İkinci Yüzyıl’a Çağrı” esprisi iyi yakalanmış. Lise mezunu seviyesinde asılı kalmış Saray, iktidar ve yaşlılık sendromu ile kendini güvenli bir koya atmak isteyen yalaka takımının hadiseyi anlamakta zorlanacaklarını biliyoruz. Tek Adam’dan, başkanlığa oradan parlamenter sisteme ve oradan da dünya ile entegre olma aşamalarına gelmeleri zaman alacak. Kürsüye abanıp nalına-mıhına ağzına geleni söyleyen siyasi kabalıklardan öldüresiye haz aldıkları için, yeni gelişen nezaket ve inceliği kavrama şansları düşük. Son yirmi yıldır sürekli aynı şeyleri dinleyip benzer esprilere birbirlerini dürterek güldükleri için, modern dünyanın konuştuğu konulara burun kıvırmaları gayet normal.