Dünden Bugüne Hizmet İnsanı

Fethullah Gülen Hocaefendi’ye yaptığım en son ziyarette hutbenin konusu “mürid” idi. Mürid; tasavvufi bir kavram, müntesip de diyebiliriz. Müntesip, bir yere intisap eden, bağlanan demek…

Bir önceki haftanın hutbesi ise “hayat tutkusu” üzerine idi. Yani dünyaya bağlanma, fani hayattaki şeylere meftun olma…

Mürid; murad eden, yani talepte bulunan manasına geliyor. Nedir muradımız? Hakiki imanı (tahkiki iman) elde etme, hakiki Müslüman olma ve ahiret yurdunu kazanma…

Bu kolay bir mesele değil. O yüzden Kur’an-ı Kerim, “İnandık” demek yerine “Müslüman olduk, teslim olduk” demeyi salık veriyor. Çünkü imanın kalplere yerleşmesi ayrı bir merhale… Anlaşılıyor ki, bu ayrı bir gayrete bağlı.

Hocaefendi’nin belki kaç defa “Belki bir gün biz de inanacağız. Hala inanma hecelemesi yapıyoruz” ifadesine şahit oldum ve her seferinde not aldım. 

Hayat tutkusu; bir manada dünyevi hayati yegâne tutku haline getirme, “Hayır Allah’ın murad ettiğindedir” düsturunu unutup dünyevi hadiselere takılıp kalma, adeta dünyevi hayatı ebedi ahiret hayatının yerine ikame etme… Bu manada bu insanlar için “ehl-i dünya” ifadesi kullanılıyor.

Hatta İmam Gazali, alimler için bile böyle bir ayrım yaparak; “Ahiret alimleri var, bir de dünya alimleri var” diyor. Ahiret eksenli bir hayat yasayanlar ahiret alimleri; dünyevi emellerini ön plana çıkaran alimler ise dünya alimleri oluyor. Demek ki, İmam Gazali’nin yaşadığı 11. asırda da İslam aleminin böyle bir problemi varmış.

Hocaefendi’ye yaptığım son iki ziyaretteki notlarıma topluca bakıyorum. Esasında söyledikleri tam da bu iki hutbeyle