[Faruk Mercan] Bir gün biz de hayıflanacağız

Büyük bir Asya ülkesinden tanınmış bir uluslararası ilişkiler profesörü ile birlikte Fethullah Gülen Hocaefendi’nin bulunduğu salona giriyoruz.

Misafir, Hocaefendi’yi selamlıyor ve koltuğa oturuyor. Yanında aynı zamanda tercümanlığını yapan çok kıymetli bir arkadaşımız var. Yıllardır Hizmet’in diyalog faaliyetlerinde büyük bir gayretle hizmetlerine devam ediyor.

Misafir, Hocaefendi’ye iki soru sordu. Birinci soru şöyleydi: “Bir uluslararası ilişkiler uzmanı olarak benim cevabını bulamadığım ve sizin gibi bir maneviyat liderine sormak istediğim bir soru var: Dünyadaki bu savaşları ve çatışmaları nasıl önleyebiliriz?” 

Daha önce birçok misafirin Hocaefendi’ye aynı soruyu yönelttiğine şahit oldum. Ve her defasında aynı cevabı duydum. Hocaefendi, dünyada sulhun temini için Hizmet insanlarının ortaya koydukları gayretlere işaret etti hep, kalıcı sulhun ancak eğitim yoluyla sağlanabileceğini ifade etti: “Biz yapmamız gereken şeyleri yapmaya çalışıyoruz. Üstesinden gelebilir miyiz ayrı mesele…”

Elbette, sayımız ve takatimiz sınırlı, ama bu eğitim modeli savaşların, çatışmaların hüküm sürdüğü Bosna, Afganistan, Irak, Nijerya, Filipinler, Makedonya gibi coğrafyalarda bir araya gelmesi imkânsız gibi gözüken insanları bir araya getirdi ve ortaya bir “barış modeli” koydu. Bu sebeple Hocaefendi dünyanın dört bir tarafındaki Hizmet müesseselerine “sulh adacıkları” diyor. 

Profesörün ikinci sorusu şöyle oldu: “Despot rejimlere ve zulme karşı mücadele yöntemi nasıl olmalıdır?” Hocaefendi’nin bu soruya cevabı da aynı şekilde çok netti: “Peygamber yolu… O yolu bulursak problem çözülmüş olur…”