[Fikret Kaplan ] Yarının Bugünleri… Viktor Hugo

Öldükten sonra yaşamak istiyorsanız; ya okumaya değer şeyler yazın ya da yazılmaya değer şeyler yaşayın!’ diyor Viktor Hugo…

Bediüzzaman ise bu hakikati daha kapsamlı kelime kalıplarına dökerek "Ahirette seni kurtaracak bir eserin olmadığı takdirde, fani dünyada bıraktığın eserlere de kıymet verme!.." diye haykırır tefekkür dünyamıza… 

"Eksikleri, üstün veya zayıf tarafları ne olursa olsun, bir baştan bir başa bütünü de kötülükten iyiliğe… adaletsizlikten adalete… sahtelikten hakikate… geceden gündüze… ihtirastan vicdana… çürümüşlükten hayata… canavarlıktan vazifeye… Cehennemden Cennete… sefaletten Allah'a doğru bir yürüyüştür. Çıkış noktası madde, vardığı nokta ruhtur. Başlangıçta canavar, neticede melektir." diye tarif ediyor eserlerini Viktor Hugo… Onlardaki kahramanları ve neticede akıl taşıyan herkesi… İnsan için kaçınılmaz olan elmas ve kömür olma yol ayrımında mesele ebedi bir hayata ehil hale getirebilmektir duyguları, düşünceleri…arzu ve istekleri…

Belki pek çoğumuz onu sadece edebi kişiliği, üslubu, şiirleri… ve Sefiller romanı ile tanıyoruz…  fakat bu kadarla sınırlı değil… O düşünüp de hayata dönüştüremediği düşünceleriyle, savunduğu hak ve hukuk mücadelesiyle o günün dünyasında bir Hizmet insanın izdüşümüydü adeta… 

İlmi, içtimai, idari dertlerimiz mutlaka teşhis edilmeli, maddi-manevi bütün problemlerimiz çözüme alınmalı ki, mevcudiyetimizi kemiren, varlığımızı temelinden sarsan ve bizi her gün daha feci çukurlara sürükleyen sıkıntılara maruz kalmayalım, diyen Bediüzzaman’ın düşüncelerini Viktor Hugo’da görünce şaşırırsınız… 

‘İnsan büyüdükçe daha fazla inanmak mecburiyetindedir. Şahıs Allah'a yaklaştıkça Allah'ın sıfatlarını görmek mecburiyeti ile karşı karşıyadır. Zamanımızda bir felaket var ki, o da her şeyi maddi