[Harun Tokak] Yakasız Gömlek

Bir kutsal gecede yürüyoruz kuzeyin karlı- buzlu yollarında. Lapa lapa yağan kar her bir şeyin üzerini yavaş yavaş örtse de kış, kendi saltanatını yavaş yavaş kaybediyor. Bahar, kapıları zorluyor. Baharın en güçlü müjdecileri olan kardelenler başlarını çoktan çıkarmışlar beyaz örtünün altından. İnsanlık baharının en güçlü müjdecisi olan Beraat Kandili de bu yıl baharla birlikte geliyor. Nedense, Beraat Gecesi ile Kadir Gecesi arasında gizliden bir yol var gibi gelir bana. Birinde insanlığı karanlıklardan kurtaracak olan Kur’an toptan Dünya semasına indiriliyor, diğerinde vahyin ilk ışıkları Hira-Nur Dağı’nın üzerine dökülüyor. 

Kardelenlerin baharı haykırdığı yollardan geçerek iki katlı bir evin önünde duruyoruz. Mehmet Bey iki sevimli evladı ile karşılıyor bizi. Uzak Doğu’dan gelmişler buraya. Köyde bulgur kaynatma mevsiminde dünyaya gelmiş Mehmet Bey. “Benim doğduğum gün dışarda buhar buhar bulgur kazanları kaynıyormuş.” diyor. 1990’lardaki Önden Giden Atlılar’ın destansı koşularından etkilenmiş. Daha 17 yaşında Pakistan’a gitmiş. “İdealist her genç için yurt dışı bir hayal, bir sevda idi o günlerde.” diyor. İlkin bir perşembe günü ayrılmış ülkesinden. Annesi arkasından çok ağlamış. Her perşembeyi kendine yas günü ilan etmiş. Pakistan’da çalışırken tayini bu defa Arnavutluk’a çıkmış. Dokuz sene de orada çalışmış. 2009’da bu defa tayini İstanbul’a çıkmış.  İlahiyat Akademisi’nde Din Sosyolojisi hocası olarak görev yapmış. Filipinler’de ihtiyaç var denilince, bu defa da Uzak Doğu’ya gitmiş. Babası yıllardır ayr