[Hüseyin Odabaşı] Samimiyet

Günümüzdeki en temel sorun samimiyetsizliktir. Onca ilimin ve bilginin, maharet ve meziyetin kendinden beklenen etkiyi ve tesiri meydana getirebilmesi samimiyet şartına bağlıdır. Hz. Hızır’dan daha iyi yollar da bilsen, çağın en modern ekol ve fikriyatına da sahip olsan eğer samimi değilsen bunların hepsi boştur. İmam-i Gazali kadar bilgin var ve Abdulkadir Geylani kadar da ibadet ambarını ağzına kadar doldurmuşun. Ancak samimi değilsin. Bir çuval inciri berbat ettin demektir. Bence sen ilimle, eğitimle, ibadetle veya zekatla meşgul olmadan evvel samimi olmayı öğrenmelisin!

Samimiyet, içten ve özverili olmaktır. Dil ile kalbin aynı şeye tercüman olması demektir. Samimiyet ihlas gibi her davranışın özünü teşkil ettiğinden dolayı özellikle Allah yolunda olmak isteyen ve dinin belirlediği çizgide hayat sürmek isteyenler için önemli bir yol azığıdır. Samimiyetin nispetinde mesafe kat edebilirsin. Yani Ferhat gibi dağları delmede, Everest tepelerini aşmada veya mevkutu avlamada samimiyetin azığın, yakıtın olacaktır.

Her şey değerini, manasını ve gücünü samimiyetle bulur. Ağzından çıkan kelimelerin manası kabilinin derinliklerinde tasdik, tekit görüyor mu? Ağzından çıkmadan konuşacağın cümleler, ruhunun derinliklerinde gerekli olan çağrışım ve ihtizaz yolcuğunu tamamlayarak mı çıkıyor. Beyninin guddelerine uğrayarak samimiyet merdivenlerini tırmana tırmana; terleye terleye ağız ve dil mağarasına mı ulaşıyor? Yoksa emeksiz, tersiz olgunlaşmadan ham ve kaba olarak hiçbir macerayı takip etmeden yaydan çıkan zehirli oklar gibi mi kelimelerin veya cümlelerin ya seni ya da birilerini kepaze etmek üzere ağzından fırlıyorlar. Ham sözleri, çiğ kelimeleri kalp ocağında pişmesine meydan vermeden fırının ağzından çıkarmamalısın. Ham sözler ve pişmemiş kelimeler, sahibinin de hamlığından i