Inkılapçı Ruhu bekleyen engeller

“Günümüzde kültür hayatımızın bizden bekledikleri nelerdir?” sorusuna M. Fethullah Gülen Hocaefendi’nin 1994’de verdiği cevabı ele alarak, bundan sonra yapılması gerekenler üzerinde çok iyi düşünmemiz gerek icap ediyor:

“Şu anda bizlere düşen en önemli VAZİFE, bu milletin İRFAN  HAYATINA  HİZMET  ETMEKTİR. Şayet bu önemli işi aksatacak olursak herşeyi aksatmış oluruz. Bence en zararlı bir GERİCİLİK, YOBAZLIK,  MÜRTECİLİK varsa işte o da budur. Çünkü böyle bir duruma düşünce, ya ÇAĞIN  MESELELERİNİ hiç takip etmeme veya geriden takip etme söz konusudur. Oysa ki, Kur’an’dan Sünnet’e ondan da müctehidlerin sâfiyâne  ictihadlarına ve günümüzde REHBERLİK  adına ortaya konulan DÜSTURLAR’a kadar uzanan çizgide, ‘ASL’A  SADAKATLA beraber eğer İNKILABÇI  olmazsanız, gelişen hadiselerle, Allah’ın lütfettiği ihsanları tanımada ve onlara motive olmada zorluk çeker, belki de onlarla hiç motive olamazsınız. İrşad edelim derken, bir kenara çekilir ve insanları KARANLIK  DEHLİZLERE DAVET   ediyor gibi bir duruma düşer ve ‘Gel hele, üç-beş arkadaş  şurada MENKIBE  okuyalım’ der, onunla teselli olursunuz. Halbuki, ŞARTLAR  değişmiş, çok şey başkalaşmıştır. Mesela İslâm’a ait konular artık anfilerde, konferans salonlarında ele alınmaktadır. Ve yine şartların İŞARETÇİ  OKLARI  size üniversiteleri, akademileri, araştırma merkezlerini göstermektedir.

“Bugün, hem  müsbet ilimler hem de dînî ilimler sahasında halledilmesi gereken dünya kadar mesele var. MUH KEM T  eseriyle ÇAĞ’a tenbihte bulunan ve istidatlı kafaları düşünmeye davet eden çağın düşünürü Bediüzzaman diyor ki: “Bana göre İslam milleti sekiz asırdan beri DURGUNLUK  yaşamaktadır.” Demek ki, topyekûn İslâm dünyasında, bu birkaç asırlık zaman zarfında çağın problemlerini kucaklayarak İLİM  ADAMI  yetişmemişti