"Kadın meselesi İslam dünyasının yumuşak karnı"

Kurucan'ın gazetede kaleme aldığı yazıda şu ifadelere yer verildi:

Ne zamandır yazmayı düşünüyorum, nasip bugünmüş. ‘Yarım kadın’ tartışmalarının yazıyı öne almamda elbette etkisi var.

Kadın meselesi İslam dünyasının yumuşak karnı. Kadınların eğitim düzeyinden kadın cinayetlerine ve merkezinde kadının olduğu yüzlerce meseleyi düşünün; siz de aynı yargıya varacaksınız. Bu zaviyeden bakınca –haydi genelleme yaparak ifade edelim- kadın başlı başına bir problem, kadına ait meseleler çözülmesi gereken bir sorun olarak karşımızda duruyor. Öyle mi acaba?

Ben böyle düşünmüyorum. Ortada bir sorun var ama bu sorunun adı kadın sorunu değil; erkek sorunu. Daha doğru bir isimlendirmeyle; insan sorunu.

Neden? Çünkü kadını erkeklerle eşit haklara sahip bir varlık olarak kabullenmeyip, onu korunma ve kollanma vaziyetinde tutma, erkeklere nispetle daha düşük özelliklere sahip bir varlık olarak görme aslında erkek egemen sosyal yapıların ortaya attığı bir düşüncedir. Bu zihniyetin hakim olduğu yerlerde de örfler, adetler, gelenekler, görenekler, kanunlar, kurallar hep bu merkezde şekillenmiştir. Bunu derken ontolojik manada kadın-erkek arasındaki farkı kabul etmiyor değilim. Haşa ve kellâ! Ontolojik farklılıklar hepimizin kabul ettiği, tersine çevrilmesi imkansız gerçeklik olarak karşımızda durmaktadır. Hatta ontolojik bu farklılıkların sosyolojiye intikali başka bir tabirle hayatın sosyal, siyasal, kültürel, askeri, dini alanlarına intikali de normaldir. Yeter ki aşırılığa gidilmesin.

İşte tam burası müthiş bir kırılma noktası bana göre. Zira İslam tarihine bakınca ontolojinin sosyolojiye intikalinde genelde kadınlar aleyhine ciddi aşırılıklara gidilmiştir. Hem de ayetlerin sarih beyanına, Peygamber Efendimizin (sas) kadınlar lehine hayatında gerçekleştirdiği devrim niteliğindeki düzenlemelere rağmen. Kırılma burada da bitmemiş, onu bir adım daha takip etmiş ve sosyoloji teolojiye çevrilmiştir. Sanki K