Hulusi Akar'ın 'Öğün Hesabı'

Şubat Depremi’nin ilk saatlerinde, olaya müdahale ile alakalı olarak Saray, İçişleri Bakanı ve Savunma Bakanı arasında geçen tartışma dedikoduları resmiyet kazanmadı. Ama böyle bir tartışmanın yaşanmış olmasını kimse yadırgamaz. Saray’ın adam haşlama ve azarlama konusunda dilinin kemiği yok. Parti milletvekili ve bakanlarına maraba ya da kapıkulu muamelesi yaptığı sır değil ki. Saray ve sultana yakınlığın en basit insani değerleri sıfırlayan katlanılmaz bir yanı var. Böyle bir yakınlığın devamına boyuna eğenler için “Şu kısacık dünya için buna değer mi?” sorusu bir şey ifade etmiyor.

Adı geçen yetkililer suçu birbirlerine atıp aklanmak için uğraşsalar da, neticede ilgili makamlar sebep ne olursa olsun üzerlerine düşeni yapmadılar. Suçu üçe de bölseniz aynı bine de bölseniz aynı. Cürüm ceza indirimine girmeyecek kadar büyük. Görev yerinde olmadığı için asker kökenli savunma bakanının cezası askeri mahkemede görülmeli. 

Depremi şahsi kazanımlara dökmek için uğraşan hükümet kanadı devlet imkanları ve medya avantajına rağmen Saray da dahil bir kahraman üretemedi. İlgili üç bakanın bir kaç günlük sakallı resimleri, “Kendilerini unutup milletin derdine düşen!” devlet adamı portresi için yeterli değil. İçişleri Bakanı bu durumlarda çizme falan giyerdi ama deklanşör o detaya girmemiş. Bir aylık maaşlarını bağışlayan meclis üyeleri, İBB Başkanı’nın bir yıllık maaşı bağışlama hamlesi ile Beyazıt Dilencileri durumuna düştüler. Koskoca meclisten bu rekoru kıracak biri de çıkmadı iyi mi? Ne yapsınlar “Yıkılası hanede evlad-u iyal var!”

Kulislere düşen deprem gecesi tartışmasında, Saray, Savunma Bakanı ve İçişleri Bakanı’nın ayrı ajanda dayattıkları konuşuluyor. Saray haricindekilerin hesap ve ajanda dayatacak özgül ağırlıkları olmadığı için hangi plan ve hesabı dayatacaklar. İçişleri Bakanı kalp para ile üç kuruş etmez. Savunma Bakanı da ona keza, büyük operasyonları idare edebilecek bir