[M.Ertuğrul İncekul] Kendini gizleyerek yaşamak ve travmalar

Kendini gizleyerek yaşamak travmatik bir durum. Susturulan, şiddet ve baskıya uğrayan gruplarda veya aile şiddetine maruz kalan çocuklarda travmatik durumlar yaşanılması kaçınılmazdır. Konunun psikolojik boyutunu uzmanlarına havale edip, sosyolojik ve toplumsal boyutu hakkında önemli gördüğüm bazı hususları paylaşmak isterim.

Daha önceden Türkiye’de Kürtler, Ermeniler, Aleviler veya Selanik kökenlilerin yaşadıkları, bugünlerde de Hizmet Hareketi’ne yapılanlar tam da kitlesel travmatik durumlara örnek teşkil ediyorlar. Dünyada Çingenelere, Siyahlara, Yahudilere yapılanlar da bu örneklere dahil. Bu tür azınlıklar algı operasyonları ile şeytanlaştırılıyorlar. Dehumanizing dediğimiz insan dışı bir varlık olarak gösterilmeye çalışılıyor ve değersizleştiriliyorlar. Toplum nazarında kıymeti olmayan, insan bile görülmemesi gereken bir varlık olarak sunuluyorlar. Ülkenin ve toplumun baş düşmanı, geçmiş ve günümüzdeki tüm kötülüklerin, suçların baş sorumlusu ve müsebbibi olarak gösteriliyorlar. Malumunuz Holokost dönemi Goebbels’in fikir liderliğinde yürütülen algı yönetimi tam da budur, zamanla yalanlar ve algılar devlet politikası haline gelmiştir. Bu şiddet ve baskıyı gören fertler zamanla aidiyetlerinden soğutuluyor veya soğuyorlar.

Asıl irdelenmesi gereken soru şu; bu tür kitlesel tenkil, yok etme veya soykırım hadiseleri hep olagelmiştir, insanlık tarihi eli kanlı, gözü dönmüş birçok barbarın ve despot liderin facialarına, insanlığın yüz karası tablolarına şahittir. Ama bunlar yaşanırken bu zulümlere maruz kalan bizler, bu merhametsizlerin karşısında ezilenler nasıl bir duruş sergileyebilir? Bu bizim elimizde mi?

Hayat tercihler yumağı. Hayata b