Mafyatik düzenin köstebekleri

Bizzat yaşayan birinden duymasam ve orada bulunan birinden teyit etmesem anlatmam size şu olayı: Birkaç medya yöneticisi bir medya merkezinde bir araya gelir. Havadan sudan konuşulmaktadır. İlginçtir ki; ev sahibi durumunda olan yönetici arada bir haber kanallarından birine bakmakta ve her baktığında canı daha da sıkılmaktadır. Öfkesini gizleyemeyen yöneticiye diğer bir medya yöneticisi “Bir problem mi var?” diye sorar. Sıkıntılı yönetici, önce konuşmak istemez; sonra içini dökmeye karar verir: “Bak şu programda konuşan arkadaş bana bağlı bir haberci. Yani bana maaşı kim veriyorsa bu arkadaşa da maaşını o veriyor. Valla yemin ederim onun taktığı saati ben takamam, giydiği elbiseyi ben giyemem; aldığımız maaş yetmez çünkü…”

Hiç beklenmedik bir şekilde söylenen öfkeli laflar diğer yöneticiyi şaşırtır. Ayrıca ekrandaki gazeteciyi tanımakta, onu iyi bir yorumcu, doğru bir gazeteci olarak bilmektedir. Açıklama bekleyen gözlerle arkadaşına bakar. Devam eder ünlü yönetici: “Abi çok iktidar gördüm bunlar kadar içerden adam satın alan, onları kirli işlerine sokan bir odak görmedim. Adam güya bizden maaş alıyor, ama bizim verdiğimizin bilmem kaç katını Ankara’da iktidarın adamları veriyor. Ya ortak yapıyorlar, ya ona yeni imkan tanıyorlar ve en sonunda bizim muhabirimiz, temsilcimiz vs. dediğimiz kişiler bunların kulu kölesi haline geliyor.”

Bu anıyı sağda solda paylaşan yönetici her defasında “Neyse ki bizde böyle adamlar çıkmıyor, bizdekiler mütevazı çocuklar” falan diyordu; ama onun da yanıldığı anlaşıldı. Pek çok kişi bir şekilde yıllarca çalıştığı, ekmeğini yediği, anılarını paylaştığı kurumlara karşı köstebek yapıldı.

Son örneği Cumhuriyet baskınında gördük. Yalçın Doğan çok enteresan bir yazı yazdı T24’teki köşesinde. Çok açık bir dille Cumhuriyet Gazetesi’ne kurulan kumpastan eski iki Cumhuriyet