Muhafazakâr beyinle mi, liberal beyinle mi düşünüyoruz?

Öncelikle kavramları netleştirelim. Muhafazakâr olmak yeniliklere kapalı olmak demek değildir. Muhafazakâr olmak değerlerine, inancına bağlı olmak ve onu dış etkenlerden korumaya çalışmaktır dersek yanlış olmaz. Yobaz ve bağnaz olmakla karıştırılmamalıdır. Yobaz ve bağnaz olan bir düşünce sahibi liberal de olsa, muhafazakâr da olsa geri kafalıdır, yeniliklere, yeni düşüncelere karşı defansif ve agresiftir. Genel anlamda kendi düşüncesinde olmayanları dinlemez, düşünmez ve büyük oranda farklı fikirlere kapalıdır. Zihin kilidi hep devrededir. Ama muhafazakârlık anlayışını bence Fazlurrahman güzel özetliyor “bize aydınlanmış bir muhafazakârlık gerekir.”

Düşünme biçimlerimizi ise genelde yetiştiğimiz kültür ortamı, çevre ve coğrafya belirler.  Zihniyetimizin oluşmasında aldığımız eğitim, ailemizin tutumu, yaşadığımız ülke, okuduğumuz kitaplar, arkadaş çevremiz, korkularımız gibi pek çok etkenle düşüncelerimiz ve düşünce biçimimiz oluşur. Bu düşünce biçimi liberal olabileceği gibi, konservatif de olabilir. Bunların yüzdesi her insanın düşünce oluşum geçmişine göre farklılık arz eder. Ama şu bir gerçek ki dünyaya, olaylara bu bakış açımız ve düşünce gözlüğümüzle bakarız, anlamlandırırız, yorumlarız ve nihayet hükümler veririz. Bazen aynı olay ve yaşananlara birbirine, taban tabana zıt yorum ve görüşlerin sebebi, tam da düşünme biçimimiz ve yorum farkımızdır.

2013 yılında John R. Hibbing ve Kevin B. Smith  tarafından kaleme alınan Predisposed ( Eğilimler) kitabında: Pek çok insanın içinde gömülü olan ve büyük ölçüde bilinçli düşünce alanının dışında faaliyet gösteren güçler, bizi liberal veya muhafazakar siyasi inançlara yöneltiyor.  Biyolojimiz bizi dünyayı farklı şekillerde görmeye ve anlamaya yatkın kılar; her zaman akıl yürütmeye ve gerçekleri dikkatle değerlendirmeye değil.  Bu yatkınlıklar, insanlık tarihine damgasını vuran