[Numan Yılmaz Yiğit] Nefret Söylemi

Cumhuriyeti kurulduğundan bu yana belli bir kesimce  bu ‘Nefret söylemi ‘işlettirilmiş, bir kısım kişi veya gruplar şeytanlaştırılmaya çalışılmıştır. Ülkenin birliğini (!)korumanın yolu bu olarak görülmüştür. Olay mazide yaşanan ,olmuş-bitmiş  bir hadise olsa ,ibret alındı ve bir daha tekrar etmedi denilerek rahatlanabilir. Peki  öyle oldu mu? Maalesef hayır. 

Onun için ‘Nefret söylemi, Nefretlik konuşma’ üzerinde ısrarla durmak, yeni yetişen nesilleri demokratik hukuk devletlerinde olduğu gibi bu terbiye ,bu eğitim ile yetiştirmek gerekmektedir. İlkokuldan ,üniversite’ ye kadar her seviye ve yaşta bu ‘Suç’ un ne kadar gayr-i insani ne kadar gayr-i dini ne kadar ahlak dışı bir davranış olduğu konusu bütün çirkinliği ile anlatılmalıdır.

           

      

Öncelikle ‘Nefret söylemi, Nefretlik konuşma’nın genel manada nasıl   tarif edildiğine kısaca bir göz atmak gerekiyor. 

Nefret söylemi veya nefretli konuşma ile ilgili sıradan bir tarife bakıldığında  ‘ ırk, cinsiyet, yaş, ulus, din ya da cinsel yönelim , dil, politik görüş, sosyoekonomik ve sosyal sınıf, dış görünüm, fiziki veya zihinsel engel, meslek ya da diğer ayırt edilebilen özellikler gibi konulara dayanarak, belirli bir grup ya da kişiye yönelik nefret ifadesi içeren veya bu kişilere şiddet uygulanmasını teşvik eden aleni konuşmadır denilmektedir.

      

Diğer bir tarif de de  bu suçun sadece ‘Söylem’ şeklinde değil  ‘Yazılı’ da olabileceği ifade edilmektedir.