Önce Alkışladılar Sonra Öldürdüler

“Oğlum bizler okuyamadık. Siz okuyun.” dedi. ‘‘Bu okulda hem bir meslek sahibi olursunuz hem de dininizi öğrenir, vatana millete faydalı olursunuz.”
Okulumuzdaki öğrencilerin çoğu benim gibi yırtık pırtık elbiseler içindeki fakir köylü çocuklarıydı.
Bazı öğrenciler kalacak yer bulamadığı için, cami köşelerinde, kömürlüklerde, fırın işçileri ile un çuvalları arasında yaşamak zorunda kalıyorlardı.
Biz şanslı sayılırdık, anneannemlerde kalıyorduk.
Kitapları çok seviyorduk.
Saadet Kitabevi, kültürümüze ait kitaplar satan tek kitabeviydi.
Oraya sık sık uğruyorduk.  
İlk çıkan romanlardan biri ‘‘Minyeli Abdullah”tı.
Şule Yüksel Şenler’in ‘’Huzur Sokağı’’ peşinden geldi. Ardından da Tarık Buğra'nın ‘’Küçük Ağa’’sı.
Bu kitaplar, yürümek zorunda olduğumuz karanlık yollarda yakılmış mumlar gibi geldi bize.
1970’lerin ortalarında Vehbi Vakkasoğlu’nun “Önce Alkışladılar Sonra Öldürdüler” kitabı çıktı.
Son derece ibret verici bir kitaptı.
Adı bile çok trajikomik gelmişti bana.
İnsanlar alkışladıklarını neden öldürsün?
Kitap tam da bu sorunun cevabını veriyordu.
Tarih gerçekten bir ibret, bir ders deryasıydı.
Öldürülenler sıradan insanlar değildi.  
Zaten sıradan bir insanla kim uğraşmak isterdi.
Kitapta Doğu’dan ve Batı’dan örnekler vardı.
İmam-ı Azam, İmam-ı Malik, Ahmed İbni Hanbel gibi büyük alimler vardı.
Hallacı Mansur, Şemsi Tebrizi, İskilipli Atıf Hoca, Hasan El Benna vardı.
Hazreti Hüseyin gibi zulme isyan eden yiğitler, Genç Osman gibi padişahlar, Kral Fay