Onları Sinek Niçin Rahatsız Etmezdi?

Nur’un ihlas öncüsü ve birinci talebesi Hulusî Yahyagil Ağabeyimiz, Peygamber Efendimizin (S.A.S.) ve Abdülkadir Geylanî Hazretlerinin üzerlerine sinek konmamasının sebeperini izah ederken diyor ki: “Aslında sinekler, insanlara aczlerini tam hissetmeleri ve ikaza ihtiyaçlarının olması sebebiyle konarlar ve rahatsız ederler. Onların böyle bir durumları olmadığı için, üzerlerine konmazlar. Ayrıca sinekler, nura konmazlar… Tamamen kudsiyet kesbedip şeffafiyet ve nuraniyet kazanmış olan bu zâtlara konmaları mümkün olmaz.” meâlinde sözler söylüyor.

Belâ, musibet ve hastalıklar hakkında da Hulusi Ağabeyimiz şöyle diyor:

“Asıl belâ, belayı verenden gâfil olmaktır.

“Bu dünya, imtihan diyarıdır. Cenab-ı Hak, hastalık vasıtasıyla kulunu kendine yaklaştırır. Mükâfatın büyüğü, musibetin büyüklüğü dercesindedir.

“Bu âlem, ibtila ve imtihan âlemidir, hizmet âlemidir. Müminlerin nazarlarını fâniden, bâkıye çevirmek için müminler, İLLET, KILLET ve ZİLLET’e mübtelâ ve maruz bırakılırlar.

“Kâbız (Sıkan, daraltan, keder veren) ismine mazhar olmak, imtihan ve terakki içindir. Buna sabır ve tevekkül lâzımdır. Evliyalar Kâbız isminde daha ziyade terakki ediyorlar.

“Musibete karşı okunacak âyet ‘Lâ ilâhe illâ Ente Sübhâneke, innî küntü mine’z-zâlimîn.’  Bu âyet-i kerimenin akşamla yatsı arasında 33’er defa okunması, musibetin kalkmasına vesile olur. Tecrübe etmişimdir.  

“Emrindekilerden hoşuna gitmeyen bir şey görünce, hiddet yerine istiğfara çalış.

“Sıkıntılı, üzücü hâdiseler, kusurlarımızın gereğidir. Ne zaman uyanılır. Allah’a nedâmetle, istiğfarla dönülürse, nihayetsiz rahmet ve kerem sahibi olan Allah, kurtuluş sebeplerini yaratır. Zâlimleri kahredip