[Safvet Senih] Bilir her şey Duâsını ve Tesbîhini

Üstad Bediüzzaman Hazretleri diyor ki: “Bil ki: Eşyanın tesbihat  ve ibadetinde sonsuz cihetler vardır. Herbir şeyin, kendi TESBİHAT ve İB DETLERİNİN bütün vecihlerini her zaman anlaması gerekmez. Zira husûl (birşeyin  meydana gelmesi), huzuru (onun yanında olmayı) gerektirmez. Bu mesele câhil bir işçinin durumuna benzer ki; o işçi kendisini ücret ile tutup hizmette kullanan bir gemi sahibinin işinde çalışmaktadır ve bazı vakitlerde, bazı elektirik düğmelerine parmağını dokundurmak suretiyle iş görmektedir. Fakat o işçi, kendi çalışmasına hangi yüksek gayelerin terettüp ettiğini bilmez, sadece kendisine ait ÜCRET  ve MÜK FAT  LEZZETİNİ bilir. Hatta öyle  zanneder ki, kendisine gördürülen işin konulmasına sebep, güya sadece onun aldığı şu lezzetten ibarettir. Tıpkı bir hayvan gibi ki, izdivâcın şehvetini tadmin etmekten başka bir gayesini bilmez; ancak onun bu cehâleti onun Mâlikinin gayelerinden biri olan neslin devam etmesine de zarar vermez, mâni de olmaz.

Veya yeryüzünü küçük hayvanların cenazelerinden temizleyen KARINCA  gibi ki, o, kendi HIRSINI  TATMİNDEN  başka bir şey bilmez. Veya havada dolaşan böceklerle müsabaka için fezanın yüzünü, nebâtat ve taşların başlarını ışıl ışıl parıldayan ipekten ağı ile süsleyen  ÖRÜMCEK gibi ki, avlanmak için ağ örmekten ve üzerinden geçmek için kendisine tutunarak uçtuğu ağı uzatmaktan başka bir şey bilmez. Veya sana günlük ömründen  ne kadarının geçtiğini bildiren SAAT gibi ki, ZEMBEREĞİN  tazyikinden gelen elemi gidermekten başka bir şey bilmez… Veya ARI  gibi ki, yaptığını, kendi hususî lezzetinden yerleştirilmiş bulunan VAHİY mesajının tatlılığı ile yapar.

Veya nebâtî, hayvanî ve insanî vâlideler gibi ki, ŞEFKATİN  LEZZETİ  ile iş gö