Sahabe mesleği ve “kardeşlerime selam” hitabı

Başta peygamberler olmak üzere hak yolun yolcuları he zaman musibetler ve belalarla imtihan olmuşlardır. Allah Rasûlü (SAV) en şiddetli imtihanların peygamberlerin başına geldiğinden ve onlardan sonra da onlara yakınlık derecesine bağlı olarak diğer Allah dostlarının başına geldiğini haber vermektedirler. Bu durum Allah’ın (CC) değişmeyen adetlerinden biridir ve her zaman böyle olagelmiştir: “Başına bu türlü şeyler gelmedik Hak yolcusu kalmamıştır. Eğer ille de bu musibetlerden âzâde biri olsaydı, o, yüzü suyu hürmetine varlığın yaratıldığı İnsanlığın İftihar Tablosu (SAV) olurdu; Hazreti Nuh (AS) olurdu; Hazreti İbrahim (AS) olurdu!..” “İbret, Garipler ve Korku” 

Allah (CC) sevdiği kullarını yaratılış gayelerine eriştirmek, onları kendisine yakınlaştırmak, birer insan-i kâmil olmaları ve ebediyeti kazanmaları için böyle türlü türlü zorlukları, sıkıntıları ve maddi ve manevi fedakârlık gerektiren süreçleri onlara yaşatmaktadır: “Peygamberler, Ashâb-ı kirâm ve selef-i sâlihîn efendilerimiz -Allah’ın salât ve selamı onların üzerine olsun- melekler kadar azizdi ama Allah (CC), bir yönüyle, onları da presletiyordu. Ben, sevdiklerimi böyle imtihan eder, onları böyle arındırır, öbür âleme hazırlarım. Sıratı rahatlıkla geçebilmek, mizanda terazinin sağ kefesinin ağır basmasını sağlamak, sonra Cennet’in kapılarını açık bulmak, Reyyân’dan içeriye yürümek ve Cemâlullah’ı müşahede şerefiyle şerefyâb olmak için o güzergâhın gerekleri bunlar.

Âdetullaha nazar eylerseniz, göreceksiniz ki, bu değişmez. “Allah’ın bu hilkatini kimse değiştiremez. Gerçek ve kusursuz din budur.” (Rum, 30/30) Öteden beri